پيغمبر امر به پيروى از دروغگويان ننموده
آيا ابو هريره كذّاب كه شبهاى قبل اشاره بحالات او نمودم كه خليفه عمر او را تازيانه زد و گفت از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم زياد حديث بدروغ نقل مىكند جزء اصحاب نبوده و ناقل أحاديث بسيار نبوده همچنين ديگران از اصحاب مانند سمرة بن جندب و غيره كه وضع حديث مىنمودند از اصحاب نبودند آيا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امت را امر مينمايد پيروى كنيد از كذّاب و جعّال تا هدايت شويد .
اگر اين حديثى كه شما مدرك عظمت اصحاب قرار داديد صحيح است كه بهر يك از اصحاب اگر اقتداء نمودند هدايت مىيابند بفرمائيد اگر دو تن از اصحاب دو راه مخالف رفتند ما پيروى از كدام يك كنيم تا هدايت شويم اگر دو دسته از اصحاب با هم محارب و يا مخالف در عقيده شدند ما پيروى از كدام دسته بنمائيم تا رستگار شويم .
حافظ - اولا اصحاب پاك رسول اللّه با هم مخالفت و جنگى هرگز نمىنمودند و اگر مخالفت نمودند غور و دقت نمائيد هر كدام از آنها پاكتر و گفتارشان مستدلتر است از آنها پيروى كنيد .
داعى - بنابراين بيان شما اگر ما غور كرديم و تحقيق نموديم و يكى از دو را پاك و اهل حق شناختيم قطعا آن دستهء ديگر از اصحاب ناپاك و بر باطل خواهند بود ؟
پس اين حديث به خودى خود عقلا از درجهء اعتبار ساقط ميگردد چه آنكه نمىشود بهر يك از صحابه اقتدا نموده و هدايت يافت .
مخالفت اصحاب در سقيفه
و اگر اين حديث صحيح است شما چه ايرادى بشيعيان داريد زيرا اينها پيروى نمودند طريقهء عدّهاى از اصحاب را مانند سلمان و ابى ذر و مقداد و عمار ياسر و ابو ايوب انصارى و حذيفهء نخعى و خزيمهء ذو الشهادتين و امثال آنها را كه قبلا در شبهاى گذشته اشاره بنام آنها نموديم كه بيعت با ابى بكر ننمودند و بلكه مخالفت و محاجّه هم كردند .
پس اين دو دسته از اصحاب كه در مقابل هم ايستادند كدام دسته حق بودند قطعا يك دسته از آنها بر باطل بودند و حال آنكه در حديثى كه شما نقل نموديد ميگويد