اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود من سبّ عليّا فقد سبّنى و من سبّنى فقد سبّ اللّه « 1 » .
پس روى قاعده اين حديثى كه شما مدرك آورديد اتباع ملعون بن ملعون على لسان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و سب كنندگان على عليه السّلام كه فى الحقيقة سب كنندگان خدا و پيغمبر بودند ( بنا بر آنچه علماى خودتان نوشتند ) هدايت يافته و اهل بهشتاند .
فاضل تفتازانى در شرح مقاصد مفصلا در اين موضوع بيانى دارد گويد چون بين صحابه محاربات سخت و مشاجرات شديد واقع شده معلوم مىشود كه بعض از آنها از طريق حق منحرف گرديده از روى حقد و حسد و عناد و حب رياست و ميل بلذات شهوانيّه هر نوع ظلم و تعدى نمودند .
بديهى است كه چون هر صحابى معصوم نبوده مرتكب فجايع اعمال گرديدند ولى بعض از علماء از جهت حسن ظن بصحابه اعمال و رفتار زشت آنها را تأويلات بارده نمودند ؟ ! .
از اين قبيل دلائل محسوسه بر ابطال اين حديث منقولهء شما بسيار است كه ديگر وقت اجازهء بيش از اين گفتار نميدهد .
پس قطعا اين حديث از موضوعات است چنانچه بسيارى از علماء خودتان در كتاب الموضوعات در سلسلهء اسنادش خدشه نمودهاند .
اسناد اصحابى كالنجوم ضعيف است
چنانچه قاضى عياض در صفحه 91 جلد دوّم شرح الشفاء اين حديث را نقل نموده و گويد دارقطنى در فضائل و ابن عبد البرّ از طريق او آوردهاند كه باسناد اين حديث حجّتى نمىباشد .
و نيز از عبد ابن حميد در مسند خود از عبد اللّه ابن عمر نقل نموده كه بزار منكر صحت اين حديث بوده .
و نيز گويد ابن عدى در كامل باسناد خود از نافع از عبد اللّه ابن عمر نقل نموده كه اسناد اين حديث ضعيف است .
و همچنين گويد بيهقى روايت نموده كه متن اين حديث مشهور است ولى اسانيد او ضعيف است انتها .
هامش
( 1 ) كسى كه دشنام دهد على را پس بتحقيق مرا سب و دشنام داده و كسى كه مرا سب و دشنام دهد خدا را سب و دشنام داده .