و الّا صرف دشنام بصحابه موجب كفر نميگردد چنانچه خليفه عمر رضى اللّه عنه به پيغمبر عرض كرد اجازه بده گردن حاطب منافق را بزنم ( با آنكه از صحابه بزرگ و مهاجرين و از اصحاب بدر بود ) مع ذلك براى اين دشنام و نسبت نفاق به او دادن كافر نشد : انتهى كلامه .
پس چطور ممكن است شيعيان را براى دشنام دادن ببعضى از افراد صحابه بفرض صدق و يقين شما - كافر خواند .
و حال آنكه اكابر متقدمين از علماى شما بر خلاف عقيده شما در كتب معتبره خود از روى انصاف دفاعها از حق و حقيقت نمودهاند .
از جمله قاضى عبد الرحمن ايجى شافعى در مواقف وجوهى را كه متعصّبين علماى شما در كفر شيعه آوردهاند رد كرده و آنها را نظر متعصّبانه دانسته .
و امام محمد غزالى صريحا مىنويسد سبّ و شتم صحابه ابدا كفر نميباشد حتّى سبّ شيخين هم كفرآور نميباشد .
و ملا سعد تفتازانى در شرح عقايد نسفى گويد اينكه جمعى متعصّب گويند سبّ كنندگان صحابه كافرند مورد اشكال مىباشد و كفر آنها غير معلوم است چه آنكه بعض از دانشمندان بصحابه حسن ظن داشتند بديهاى اعمال آنها را نديده گرفتند بلكه تأويلات بارده نمودند و گفتند صحابه رسول اللّه از گمراهى و فسق مصون بودند - و حال آنكه اين قسم نبوده و دليل بر اين امر جنگهائى است كه بين آنها اتفاق افتاده ثابت مينمايد كه آنها گمراه و اهل فسق و عصيان بودند و حسادت و جاه طلبى آنها را وادار باعمال زشت مينموده و منحرف ميشدند - حتى بزرگان از صحابه كه مصون از كارهاى زشت نبودند - پس اگر كسى با نقل دليل نقد و انتقادى از آنها بنمايد موجب كفر نخواهد شد چه آنكه بعضى روى حسن ظن چشمپوشى نموده نقل ننمودند . ولى برخى اعمال آنها را نقل نموده و مورد انتقاد قرار ميدهند - هرگز نميتوان گفت آنها كافر هستند - براى آنكه هر صحابى كه رسول خدا را ديده معصوم و بىگناه نبوده است - انتهى نقل بمعنى -
شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 583
مساهمون: سلطان الواعظين ( السيد محمد الموسوي الشيرازي )
ص٥٨٣