نَبِيًّا
« 1 » و دربارهء حضرت يحيى عليه السّلام در آيه 13 همان سوره فرمايد
وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا
« 2 » .
سيد اسماعيل حميرى يمنى كه از شعراء معروف اواسط قرن دوم هجرى متوفى سال 179 بوده در اشعارى كه در مدح آن حضرت سروده به همين جهت اشاره نموده و گفته :
وصى محمد و ابو بنيه * و وارثه و فارسه الوقيا
و قد اوتى الهدى و الحكم طفلا * كيحيى يوم اوتيه صبيا
« 3 » فضل و مقامى را كه پروردگار عطا نمايد نيازمند به رسيدن بلوغ سنّ نيست بلكه رشد عقلى و صلاحيت مورد در اثر طينت پاك است كه خداوند عالم السرّ و الخفيّات فقط به آن دانا و خبير است و لذا يحيى در طفوليت و عيسى در مهد بنبوّت - و على در دوازده يا سيزده سالگى بولايت مطلقه برسد مورد هيچگونه تعجبى نخواهد بود .
بيشتر تعجب داعى از اين گفتار شما كه اسباب تأثر شد آن بود كه اين نوع از گفتار و اشكالات از نواصب و خوارج و پيروان معاندين در تحت تحريكات امويها مىباشد كه بايمان على عليه السّلام خورده گيرند و گويند ايمان او از روى معرفت و يقين نبوده بلكه بر وجه تلقين و تقليد بوده است .
اوّلا موثقين از أكابر علماء شما همه اعتراف به اين فضيلت دارند و اگر ايمان در كودكى براى آن حضرت فضل و فخرى نبوده پس آن همه فخر و مباهاتى كه آن حضرت در مقابل صحابه نمودند براى چه بوده .
چنانچه عرض كردم اكابر علماء شما مانند محمّد بن طلحه شافعى و ابن صباغ مالكى و ابن أبى الحديد و ديگران اشعار آن حضرت را نقل نمودهاند كه ضمنا فرمود :
سبقتكم الى الاسلام طفلا * صغيرا ما بلغت اوان حلمى
و اگر ايمان آن حضرت در كودكى فضل و شرفى نبوده رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آن بزرگوار
هامش
( 1 ) بدرستى كه من بندهء خاص خدايم و كتاب آسمانى و شرف نبوت مرا عطا فرموده .
( 2 ) و يحيى را در سن كودكى مقام نبوت بخشيديم .
( 3 ) همچنانكه يحيى در طفوليت و بچهگى واجد مقام نبوت گرديده على عليه السّلام هم كه وصى و وارث پيغمبر و پدر فرزندان آن حضرت بود صاحب حكم ولايت و هادى خلق در حال طفوليت گرديد .