واقعى بنمايد و الّا هر كس از پيش خود و روى ذوق و فكر و عقيده خود بخواهد آيات قرآن را معنى بنمايد اثرى جز اختلاف كلمه و تشتّت آراء نخواهد داشت اينك با توجه به اين مقدمه خواهش ميكنم آيهء منظور خود را بيان فرمائيد چنانچه مطابقه با واقع نمايد بجان و دل پذيرفته و بر سر خود جاى دهم .
نقل آيه در طريقهء خلافت خلفاء اربعه و جواب آن
شيخ - در آيه 29 سوره 48 ( فتح ) صريحا ميفرمايد
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ
« 1 » اين آيه شريفه از جهتى فضل و شرف أبى بكر رضى اللّه عنه را ثابت مىكند و از جهة ديگر طريقهء خلافت خلفاء راشدين رضى اللّه عنهم را معيّن مينمايد بخلاف آنچه جامعهء شيعه ادعا مينمايند كه على كرم اللّه وجهه خليفهء اول مىباشد اين آيه صراحة على را خليفهء چهارم معرفى مينمايد .
داعى - از ظاهر آيهء شريفه چيزى كه دليل بر طريقهء خلافت خلفاء راشدين و فضل أبى بكر باشد ديده نميگردد البته لازم است توضيح دهيد كه اين صراحت در كجاى آيه است كه مكشوف نمىباشد .
شيخ - دلالت آيه بر فضيلت و شرافت خليفه ابى بكر رضى اللّه عنه آنست كه در اول آيه با كلمه و الذين معه اشاره بمقام آن مرد شريف شده كه در ليلة الغار با پيغمبر صلّى اللّه عليه و سلّم بوده است .
و امّا طريقهء خلافت خلفاء راشدين در اين آيه با كمال صراحت واضح است زيرا مراد از و الذين معه أبى بكر رضى اللّه عنه است كه در غار ثور ليلة الهجرة با پيغمبر بوده است و مراد از أشدّاء على الكفّار عمر بن الخطّاب رضى اللّه عنه است كه بسيار
هامش
( 1 ) محمد ( ص ) فرستادهء خدا است و ياران و همراهانش بر كافران بسيار سخت دل و با يكديگر بسيار مشفق و مهرباناند آنان را بسيار در حال ركوع و سجود بنگرى كه فضل و رحمت خدا و خوشنودى او را ميطلبند بر رخسارشان از اثر سجده نشانهاى نورانيت پديدار است .