اين حكم فرق نيست بين آنكه معرفه علم باشد يا ضمير و وجود استثناء شرط دلالت بر عموم نيست بلكه صحت استثناء كافى در عموم است .
پس بنابراين انت منّى بمنزلة هارون من موسى الّا انّه لا نبىّ بعدى دلالت بر عموم مىكند و جمله لا نبىّ بعدى حمل بر معنى است كه الّا النبوّة باشد و قاعدهء حمل بر معنى از قواعد معروفه و معمول بها است و در كلمات فصحاء و بلغاء نظما و نثرا شايع است .
حافظ - گمان ميكنم اگر جنابعالى قدرى دقيق شويد متوجه خواهيد شد كه انّه لا نبىّ بعدى جمله خبريه است و او را از منازل هارون مستثنى نميتوان كرد گذشته از اينها خروج از صراحت و حمل بر معنى و حذف كلمه نبوت چرا .
داعى - بىلطفى نموديد كه از در جدال وارد شديد و از شخص شريف شما انتظار جدال نميرود اگر قدرى تفكر در جملات اوليّه بنمائيد جواب جمله خبريّه عرض شد .
و اما اينكه فرموديد چرا حمل بر معنى نموده و بلفظ ظاهر اداء حقيقت ننمودند خودتان بهتر ميدانيد و عمدا سهو ميكنيد چه آنكه در نظر علماء علم بيان شايع است كه جهت ايجاز در كلام و حسن بيان حذف كلمه مينمايند و در آيات و كلمات بلغاء و فصحاء شواهد بسيارى موجود است كه شما خود داناتر به آنها هستيد .
علاوه ما وقتى احتياج بتحقيق داريم كه در اخبار كلمه نبوت نيامده باشد و حال آنكه مكرر آن حضرت با كلمه نبوت اثبات اين مقام را از براى على عليه السّلام نمودند و گاهى جهة ايجاز در كلام و حسن بيان با حذف كلمه نبوت اظهار مرام نمودند .
در بعضى اوقات با جمله انّه لا نبىّ بعدى و حذف كلمه نبوت و گاهى با بيان ظاهر كلمه الّا النبوّة اثبات حقيقت نمودند .
چنانچه علماء بزرگ خودتان هر دو را ضبط نمودند براى نمونه چند خبرى را ذكر مىنمايم تا حجّة تمام شود .
محمد بن يوسف گنجى شافعى در باب 70 كفايت الطالب و شيخ سليمان بلخى حنفى در باب 6 ينابيع الموده .
شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 311
مساهمون: سلطان الواعظين ( السيد محمد الموسوي الشيرازي )
ص٣١١