اگر گويند : به چه دليل خداى تعالى مريد است ؟ « 1 »
گوييم : زيرا كه مكلفان را طاعات و عبادات فرموده است . « 2 » و فرمودن وى « 3 » به طاعات و عبادات ، دليل است بر آنكه مريد « 4 » و خواهنده است آن را .
اگر گويند : به چه دليل كه خداى تعالى كاره است ؟ « 5 »
گوييم : زيرا كه نهى كرده است مكلفان را از معاصى . و نهى كردن وى « 6 » از معاصى دليل است بر آنكه كاره و ناخواهنده است . « 7 »
اگر گويند : به چه دليل كه خداى تعالى متكلم است ؟
گوييم : زيرا « 8 » كه كلام ، عبارت از خلق و ايجاد حروف و اصوات است « 9 » در اجسام جماديه ، و اين امور ممكنه است . « 10 » و خداى تعالى بر اين قادر است و ايجاد آن كرده است براى موسى - عليه السلام - « 11 » در شجرهء وى « 12 » و نيز قرآن بدين ناطق است : « 13 »
« وَ كَلَّمَ
هامش
( 1 ) . مج : « اگر گويند كه به چه دليل كه خداى تعالى مريد است ؟ » .
( 2 ) . مج ، مر : « به طاعت » و نيز آ : « به طاعت و عبادت امر فرموده است » و نيز 1 / دا : « به طاعت و عبادت » .
( 3 ) . آ : « و امر فرمودن وى مكلفان را » و نيز 1 / دا : « وى » ندارد ولى : « به طاعت و عبادت » و نيز س : « به طاعت و عبادت » .
( 4 ) . مج : « مريد است يعنى خواهنده » و نيز آ : « آن را » ندارد .
( 5 ) . مج : تمام جمله را ندارد .
( 6 ) . مج : تمام جمله را ندارد و نيز آ : « و نهى كردن وى مكلفان را از معاصى » و نيز مر : « و نهى كردن وى از معاصى » ندارد و نيز س : « وى » ندارد و نيز 1 / دا : « و نهى كردن خداى تعالى از معاصى » .
( 7 ) . آ : « بر اينكه كاره و نخواهنده است » و نيز مر : « ناخواهنده است آن را » و نيز س : « كاره است و ناخواهنده است » .
( 8 ) . مج : « زيرا » ندارد .
( 9 ) . مج : « ايجاد حرف است و اصوات » و نيز آ : « عبارت است از خلق و ايجاد حروف و اصوات » .
( 10 ) . مج : « در اجسام جماديه است و اين از امور ممكنه است » و نيز آ : « و اين از امور ممكنه » و نيز س :
« امور ممكن است » .
( 11 ) . مر : « عليه السلام » ندارد .
( 12 ) . س : « براى حضرت موسى ( ع ) در درخت وى » .
( 13 ) . مج ، آ : « قرآن بر اين ناطق است كه » و نيز مر ، س ، 1 / دا : « بر اين ناطق است » .