اگر گويند : حدى « 1 » باقى چيست ؟
گوييم : آن بود « 2 » كه وجود وى مستمر بود « 3 » يعنى كشيده بود « 4 » و هرگز منقطع نگردد ، و سرمدى « 5 » نيز به همين « 6 » معنى بود .
اگر گويند : حدى « 7 » ابدى چيست ؟
گوييم : ابدى « 8 » آن بود كه وجود وى دائم بود در زمان مستقبل .
اگر گويند : به چه دليل « 9 » خداى تعالى قديم « 10 » و ازلى « 11 » و باقى « 12 » و سرمدى است ؟ « 13 »
گوييم : زيرا كه اگر قديم نبودى عدم بر وى سابق بودى ، و اگر ازلى و باقى و ابدى و سرمدى نبودى « 14 » عدم به دو « 15 » راه يافتى پس واجب الوجود نبودى ، « 16 » زيرا كه واجب الوجود آن بود كه ذات وى مقتضى وجود وى بود ، « 17 » [ و ] عدم بر وى جايز نبود ، زيرا كه
هامش
( 1 ) . مج : « كه حد باقى » و نيز آ ، مر ، س ، 1 / دا : « حد باقى » .
( 2 ) . مج : « گوييم كه حد باقى آن بود » و نيز آ : « باقى آن كه » و نيز مر ، س ، 1 / دا : « باقى آن بود كه » .
( 3 ) . آ ، س : « مستمر باشد » .
( 4 ) . مج : « بود » ندارد و نيز مر : « كشيده باشد » .
( 5 ) . مج ، 1 / دا : « سرمدى را » .
( 6 ) . مج ، 1 / دا : « همين معنى بود » .
( 7 ) . مج ، مر : « كه حد ابدى » و نيز آ ، س ، 1 / دا : « حد ابدى » .
( 8 ) . س ، 1 / دا : « ابدى » ندارد .
( 9 ) . مر : « گويند دليل چيست كه » .
( 10 ) . 1 / دا : « قديم است » .
( 11 ) . آ : « و ازلى » ندارد .
( 12 ) . آ : « و باقى و ابدى » .
( 13 ) . مج : « و سرمدى است و ابدى است » و نيز آ : « و سرمدى بود » .
( 14 ) . مج : « و اگر ازلى و باقى و سرمدى و ابدى نبودى » و نيز س ، 1 / دا : « و ابدى » ندارد .
( 15 ) . مج ، آ ، 1 / دا : « عدم بر وى راه يافتى » و نيز مر : « عدم بر او راه يافتى » .
( 16 ) . س : « پس واجب الوجود است ، زيرا كه واجب الوجود است » .
( 17 ) . مج ، آ ، مر ، 1 / دا : « وجود وى بود و هر چه ذات وى مقتضى وجود وى بود ، عدم بر وى » .