كسى دعوى عصمت نكرده . و اگر دعوى عصمت كند ، بايد كه به نصّ رسول ( ص ) يا نشانى از قبل خداى تعالى بايد ، زيرا كه عصمت الّا بدين دو چيز معلوم نگردد ؛ و محال است كه ايشان بازنمايند . امام از بهر مصالح خلق و نگاه داشت شرع و احكام پيغمبر و بيرون آمدن از ميان جادتها و مشكل مىبايد ، و هم داناتر به ثواب از هر يكى بيشتر بايد ، زيرا كه اتفاق است كه تعظيم كردن و بزرگ داشتن امام بر هر يكى از عالميان واجب بود بر آن وجه كه كس تعظيم كند و بزرگ دارد آن را كه بالايش بود ، بر سبيل استحقاق نبود الا آنگاه كه امام عالمتر از عالميان بود و به ثواب از هر يكى بيشتر بود . و اين صفات كه پيدا كرده آمد از عصمت و به ثواب بيشتر و عالمتر و نگاه داشتن شرع و احكام پيغمبر ، به اتفاق در حق امير المؤمنين ( ع ) و امام حسن ( ع ) و امام حسين ( ع ) و امام زين العابدين ( ع ) و امام محمد باقر ( ع ) و امام جعفر صادق ( ع ) شيعه اثبات كردند ، و بر مخالفان دليل و حجت ساختند . پس ، ناچار امامى كه از پس ايشان باشد تا خاستن قيامت ، بايد كه بر اين صفت باشد .
و همچنين ، معلوم است كه هيچ كس از اسماعيليان نتواند كه اثبات در حق سادات مصر كنند ، چه آن كه هست و چه آن كه گذشته تا به اسماعيل بن جعفر ( ع ) ، زيرا كه ايشان هيچ حجت نيابند و هيچ كس از ايشان دعوى اين صفات در حق خود نكردند ، زيرا كه علم ايشان بيشتر از اين نبود كه آزادييى فراگيرند و ثواب طاعتشان جز از خداى تعالى نداند كه چگونه باشد .
و اماميه معلوم است كه اندر جانب ديگر از امام موسى ( ع ) تا امام محمد بن الحسن ( ع ) اين صفات در حق هر يكى اثبات كنند ، و اندر نصّ هر يكى از اخبار صحيح روايت كنند . هر كه گويد كه از امير المؤمنين ( ع ) تا به امام جعفر ( ع ) بدين صفات نبودند ، دشمنى عظيم در حق ايشان پيدا كرده باشد . و اگر بدين صفات بودند ، ناچار ديگران نيز بايد كه بدين صفات باشند تا امامت را شايسته باشند .
و ديگر ، قطع نتوان كرد كه از جهانيان كس فاضلتر از سيد مصرى نباشد . و پوشيده نيست كه تعليم وى از اسماعيليان بود . و معلوم است كه كم كسى بود كه از استاد خود
رسائل فارسى جرجانى ( فارسى ) — صفحة 110
مساهمون: ضياء الدين جرجانى
ص١١٠