نيست ؟ و نداند كه از پيغمبران و امامان ( ع ) بسيار بودند كه به سببى از سببها ناپيدا شدند ، و چون سبب برخاست پيدا شدند و پديد آمدند ، چون موسى كه چندين سال به مدين گريخته بود و مؤمنان بنى اسرائيل از دست دشمن در بلا و رنج بودند ، و اندر كتابها مىخواندند كه موسى نامى بيرون خواهد آمد كه ايشان را از دشمن برهاند ، و ايشان امروز و فردا مىكردند تا چهار صد سال برآمد ، و بسى مؤمن كه در ميانه بمردند تا عاقبت موسى بيرون آمد ، و آنچه خداى تعالى وعده داده بود بر دست وى برآمد . و همچنين رسول ( ص ) از دست كافران سه سال به كوهى گريخته بود - كه آن را شعب خوانند - ، از پس آن به غار گريخت ، پس به مدينه شد و چندين سال نتوانست كه در مكّه شود . و امام حسن و امام حسين ( ع ) از دست معاويه - عليه اللّعنه - چندين سال به مدينه در خانه نشستند ، و امام موسى بن امام جعفر ( ع ) چهارده سال در زندان هارون الرشيد محبوس بود ، و آن چهارده سال چندين مذهب بنويى پيدا شد كه امام زمانه را نمىيافتند تا هر چه شبهه بود از او بپرسند . و سخن در صاحب الزمان ( ع ) همچنين بود ، اگر چه پنهان شد و غيبت او درازتر آمد ، اما چون سبب و منع برخيزد ، وى نيز پيدا شود ، و آنچه خداى تعالى وعده داده است - چنان كه در قرآن است - بر دست وى برآيد .
ديگر ، دانستن كه در هر زمانه امامى مىبايد اصل است ، و اين به دليل و حجت معلوم شده كه در هر زمانه امامى مىبايد ، اكنون ناپيداست اين اصل را برندارد ، بسيار چيز بود كه به سببى ناپيدا بود ، چون آن سبب برخيزد پيدا شود . و از آنكه بسيارى از شيعه او را ديدهاند و مسألهها و فتواها پرسيده ، و از او جوابها شنيده ، و دعا كه از وى روايت كردهاند ، اگر جمع كنند مجلدى برآيد .
فصل : در بطلان مذهب اسماعيليان
بدان كه چون به دليل و حجت درست شده است كه امام معصوم بايد و نامعصوم نشايد ، قول ايشان نيز باطل باشد ، زيرا كه ايشان منتصر مصرى را مىشناسند ، و از ايشان