نيامدى ، كه خداى تعالى آن پسندد كه راست بود و از آن خصومت و خلاف نيايد .
ديگر ، مصطفى ( ص ) از هر كسى داناتر بود . اگر قياس روا بودى ، وقت بودى كه قياس كردى ، و به هر مسألهاى گوش به وحى نداشتى .
و ديگر ، آنان كه قياس كردند چون مالك و « 1 » و نعمان « 2 » و شافعى « 3 » و جز از ايشان ، از بهر آن بود كه شرع بجمله ندانستند ، و آن را كه به امام داشتند از خود داناتر نمىيافتند ، و حجت خدا را - كه در شرع همه دان بود - نمىشناختند ، و به امامت وى نمىگفتند ، پس ، مسأله كه ندانستند و از ايشان مىپرسيدند ، به قياس چيزى بر هم مىبستند . و اماميان چون در هر زمانه حجت خداى را - كه در شرع همه دان بود - مىشناختند و به امّتش مىگفتند ، هر مسأله را - كه ندانستند - از وى مىپرسيدند و مىدانستند ، و در حلال و حرام و پاك و پليد و فريضه و سنت بيقين بودند كه هر يكى كدام است و از قبل خداى تعالى چنان است .
فصل : در صاحب الزمان ( ع )
بدان كه از پيش به دليلها درست كرده آمد ، كه هيچ زمانه نشايد كه خالى باشد از امامى ، بدان صفت كه گفته آمد . و بزرگان گفتهاند اگر شبى بگذرد كه در ميان خلق حجت خدا نبود ، خدا را نرسد كه هيچ كس را پرسد از گناهى كه در آن شب رفته باشد . و عجيبترين چيزى آن است كه هر كس بضرورت داند كه هر آن ولايتى كه يك ماه يا كمتر از پادشاه ظالم - كه از ترك و ديلم بود - خالى شود ، آن ولايت مستقيم بنماند ، و شوريده
هامش
( 1 ) . ابن انس بن مالك الاصبحى الحميرى مكنى به ابو عبد الله ( 179 - 93 ه . ق ) ، امام مدينه و پيشواى مذهب مالكى است . ( دهخدا )
( 2 ) . ابن ثابت التيمى الكوفى مكنّى و معروف به ابو حنيفه متوفى 150 ه . ق كه امام مذهب حنفى است . ( دهخدا )
( 3 ) . محمد بن ادريس بن عباس بن عثمان بن شافع مكنى به ابو عبد الله ( 204 - 105 ه . ق ) كه امام مذهب شافعى است . ( دهخدا )