بىشبهه كافر شود ، و اگر از روى جهل و غفلت كند معصيت باشد .
و حضرت رسالت - ص - فرموده : كه جناب الهى فرموده كه هركس دوستى از دوستان مرا اهانت كند ، به تحقيق كه با من روبرو حرب كرده ، و من از همه چيز زودتر دوستان خود را نصرت مىدهم .
و حضرت صادق - ع - فرموده : هر كس مؤمنى مسكين يا غير مسكين را حقير شمارد ، خداى تعالى او را حقير گرداند و با او دشمن شود تا وقتى كه توبه كند يا تلافى كند .
و ايضا آن حضرت - عليه السلام - فرموده : كسى كه مؤمنى را به اعتبار اينكه حقير است شرمسارى و مذلّت رساند ، خداى تعالى او را روز قيامت در حضور خلايق رسوا كند .
[ قسم هشتم ] : تعجب ، علاجش اين است كه بداند كه آنچه را به او نسبت مىدهند و تعجب مىكند ، بسيار باشد كه خلاف واقع باشد و بر تقديرى كه [ آن فعل ] واقع شده باشد ، چون كسى معصوم نباشد هر چند خوب باشد ، از فريب شيطان ايمن نيست و شيطان دشمنى است در كمال حيله و تدبير و چنان كه امروز او را فريب داده ، ممكن است كه فردا او را نيز فريب دهد . پس چون امروز مسلمى را مبتلا به فريب شيطان بيند ، خدا را شكر كند كه او را هم مثل او مبتلا نكرده و استغاثه و تضرّع و دعا و استعاذه كند كه بعد از اين هم مبتلا نكند و بر آن بيچاره ترحّم كند ، و از درگاه الهى سؤال نمايد كه گناهش را بيامرزد و عفو فرمايد و همه را از شرّ وسوسهء شيطان نگاه دارد . و بايد گناه او را ذكر نكند و بر او بپوشد و سرزنش نكند و بترسد كه مبادا خود هم به روز او نشيند . اخبار بسيار وارد گشته كه اگر كسى مؤمنى را به بلايى سرزنش كند ، خدا او را از دنيا نبرد تا به آنچه او مبتلا شده ، [ مبتلا ] شود .
[ قسم نهم ] : تبرّم ، يعنى دلگيرى از چيزى ، علاجش اين است كه بداند كه در اين دلگيرى بسيار باشد كه حقّ با او نباشد و در اين وقت ضمن اينكه دلگيرى گناه
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 214
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص٢١٤