اينها بگذرند و مؤمنان و متّقيان و آنان كه به راه خدا راست رفته و اگر گاهى خطايى از ايشان صادر گشته به توبه و استغفار و كفّاره و تلافيهاى ديگر - كه در شرع مقرّر شده - تدارك آن نموده و تا آن وقت نقش آن را از صحيفهء دل و زنگارش را از آيينهء روح بزدودهاند ، چون برق از صراط بگذرند و از دوزخ هيچ الم و مكروهى نبينند . و كفّار و اشرار كه مستوجب نارند در قدم اوّل سرازير در آتش افتند و ساير مؤمنان كه مستحقّ عذابند و خوبيها و بديها در ميان هم كردهاند و تا وقت آن به توبه و استغفار و آن همه عقبات و عقوبات و تفضّل و رحمت و شفاعت پاك نگشته ، اوّل در پل اوّل امانت و رحمت ايشان را نگاه دارند . اگر در اين راه درست راه رفتهاند و بار خيانت بر دوش نگرفتهاند و دامن رحمت و شفقت با بندگان فرا گرفتهاند ، از آن پل خلاص شوند و در پل دويم گرفتار نماز شوند . اگر اين را هم درست پيموده و در جادهء عبادت مستقيم بودهاند از آن هم بگذرند و در پل سيم رجوع همه به جناب ربّ العالمين باشد و افتان و خيزان قدمى مىروند و قدمى برمىخيزند .
و حضرت امير المؤمنين ( ع ) بر سر صراط ايستاده دعا مىكند و مىگويد : خدايا شيعيان و دوستان مرا و هر كه مرا نصرت كرده و تولّى به من نموده ، به سلامت دار و از صراط بگذران .
و خداى تعالى فرمايد : دعاى تو را اجابت نمودم و شفاعت تو را قبول فرمودم و ملائكه در اطراف صراط ايستاده مىگويند : يا حليم يا كريم عفو نما و ببخشا و رحم فرما . جمعى از اين جماعت به رحمت و مغفرت الهى و دعاى امير المؤمنين ( ع ) و ملائكه و اضطراب و خوف صراط و هول جهنّم در زير پاى ، و حسرت بهشت در برابر ، و گناهانشان آمرزيده شود و از صراط بگذرند و حمد و شكر خداگويان به بهشت روند . و جمعى ديگر كه اين هم به فريادشان نرسد و داد گناهانشان ندهد ، از صراط جدا شوند و در دوزخ افتند ، امّا چون اين جماعت مؤمنانند و اعتقادشان درست است و گناهى كه كردهاند از روى مكابره و سركشى با خداى تعالى يا با
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 154
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص١٥٤