است و نشايد هر كسى را امام خواندن ، مگر آن يك تن كه رسول بيان كند ، همچنانك روى اندر پرستش خداى سوى هر خانه نشايد كردن ، مگر بدان يك خانه كه رسول مر آن را خانهء خداى خواند ، تا خلق ، بدانند كه امام از خاندان رسول باشد و او خانهء علم خداى باشد ، و چون خلق عالم چنان شوند كه پادشاهى ديوان ازيشان برخيزد و امام زمانه حاجتمند نشود بنهان بودن از دشمنان و خلق مرو را گردن نهند و زير فرمان او آيند ، آن وقت واجب شود خانهء جسمى برگرفتن كه آن مثل است بر امام ، و همچنين روزه بر مسلمانان و جهودان و ترسايان و آتشپرستان و زمرهء مغان « 1 » نشانست بر پوشيده داشتن حق از نادان و خاموشى از آن علم كه سوى مردمان اندران زمان مر آن را روائى نيست ، تا مؤمنان بدان سبب بر دست دشمنان هلاك نشوند ، خداى تعالى همىگويد برمز اندرين معنى ، قوله تعالى :
« يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ »
. گفت : اى پيمبر بگوى مر زنان خويش را يعنى مر نقيبان دين را اندر وقت خويش و دخترانت را يعنى لاحقان امان را و زنان مؤمنان را يعنى مر داعيان را تا چادرهاشان بخويشتن نزديك كنند ، يعنى كه پوشيده باشند از دشمنان كه آن نزديكتر است بدانك بشناسندشان ، يعنى تا آن ظاهريان ندانند پس رنجه ندارندشان ، و چون مر حق را پيدا آيد پيدا آمدن خداوند قيامت و مؤمنان بتوانند كه حق را آشكارا كنند و از دشمنان نترسند بدين سبب برخاستن اين موضع باشد كه او مثل است بر خاموش بودن . همچنان تن شستن از جنابت فريضه است و زان وضعهاست و مثل است بر دور داشتن و پاك كردن مر خويشتن را و وقت پرداختن از آنك بگويى از علم حقيقت كه بدان زايش نفسانى بحاصل آيد از دعوى
هامش
( 1 ) جمع مغ