آنجاست ، ذلك تقدير العزيز الحكيم .
صف هشتاد و يكم سخن اندر چگونگى رفتن اثر نفس كلى اندر پذيرندگان
اثر بر دو گونه است : يكى ازو عام است و ديگر خاص . آنچه عام است ازو آنست كه گسترده است و زو باريده بر جملگى عالم بر چيزهاى كه اندرو است از نفس ناميه و حسيه و ناطقه و بويها و رنگها اندر شگوفها و مزها دادن اندر ميوهها و جز آن ، و اين همه يك قوت است كز نفس كلى و ز عالم جسمانى برو بارنده است هموار . و لكن بسبب تفاوت صورتها و قوتها چيزها ببرترى و فروترى كه نتوانستند مر آن اثر را بر يك حال فرا پذيرفتن آنچ از نفس كلى برو باريد متفاوت نه آمد ، و چون هر چيزى از آن قوت بر اندازهء لطافت و شكل و صورت و جايگاه و روزگار خويش نصيبى پذيرفت هر يكى نامى ديگر يافت ، چون سخن و حس و رستن و رنگها و بويها و مزها . و اما آن قوت كز نفس كلى پذيرفتن آن خاص است آنست كه پيوسته شد به كسانى كه آهنگ كردند بدان ، و مر آن را بهرهيى به اختيار خويش طلب كردند و بپذيرفتند ، و آن پيمبران عليهم السلام بودند ، و گروهى را آن قوت خاص از نفس كلى اندر يافت بفضل و منت او بريشان برگردانيد از درجات ايشان ، از درجات اهل عالم ، و آن پيمبران بودند عليهم السلام .