صف شست و سوم سخن اندر فضل اهل ثواب بر يكديگر
تفاوت ميان اهل ثواب اندر عالم علوى نه برين گونه است كه اندرين عالم است ، از بهر آنك نعمت جسمانى آشكار است و حسد آيد خداوندان نعمت اندك را از خداوندان نعمت بسيار . ازيرا كه حقير نمايد ايشان را نعمت اندك و الم و رنج پذيرند از بسيارى نعمت كسى ديگر . و ثواب آن جهان علمى است و پنهان است و حسد نيايد خداوندان ثواب اندك را از خداوندان ثواب بسيار . و چنان پندارند كه ثواب ايشان خود بغايت است ، و زان افزونتر كه ايشان راست كسى را ثواب نيست ، و خداوندان ثواب اندك اندر لذت باشند ، و خداوندان ثواب بسيار همچنان اندر لذت باشند هميشه . و مثال آن اندرين عالم يافته است : ميان اهل علم تفاوت بسيار است و گروهى ازيشان باندكى علم رسيدهاند و گروهى بسيارى علم يافتهاند . و خداوندان علم اندك معجب باشند بعلم خويش و پندارند بعلم و حكمت ايشان كسى نيست ، چنانك خداى تعالى همىگويد ، قوله :
« كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ »
. هر گروهى بدانچ نزديك ايشان است شادمانهاند . و اندك علمان آگاه نباشند از آنچ دانايان بزرگ دانند ، و چون آگاه نباشند حسد نيايدشان ، رنجه نشوند . و گر حسد غذاء بزرگ نبودى خداى تعالى مر رسول صلى الله عليه و آله را نفرمودى از و پرهيزيدن سوى پروردگار خويش چنانك گفت ، قوله :
« مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ »
. گفت بگوى كه : من بخداى بپرهيزم از شر حاسدى كه حسد كند . وز شر حاسدان وصىء محمد بود كه چندان هزار خلق در