از ان ضعيف هزار درم خواست بهاى آن سخن ، و اين درم ازو بستد تا اين سخن مرو را بگفت كه « آن سخن كفر است » و هر كسى مر روايىء كار خويش را بىفرمان سخن همىگويند و خويشتن را و خلق را به آتش همىبرند ، چنانك خداى تعالى همىگويد ، قوله :
« فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ . يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ . وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ . »
همىگويد : پس فرمان فرعون رفتند و فرمان فرعون نه راست بود . فرعون پيش قوم خويش ميرود روز قيامت تا بيارد ايشان را به آتش ، و آن بد آوردن حالى است وز پس ايشان است اندرين جهان لعنت و بروز قيامت آن بد سود كردن است .
اينست قول هر گروهى اندر برزخ كه ياد كرده شد ، و ما حقيقت برزخ بفرمان خداوند روز كار المستنصر باللّه « 1 » صلوات اللّه عليه و على آبائه الطاهرين و ابنائه الاكرمين اندر كتاب « مصباح » ياد كردهايم .
هامش
( 1 ) المستنصر باللّه ، ابو تميم معد بن على از خلفاء فاطمى ، در سال 427 هجرى قمرى ، پس از پدرش ، در قاهرهء مصر بخلافت نشست و بسال 487 گذشته شد . در روزگار او حوادثى روى داد : ارسلان بساسيرى مدت يك سال در بغداد بنام المستنصر باللّه خطبه كرد و على بن محمد الصليحى در بلاد يمن . بسال 479 در حرمين شريفين خطبه را از نام وى گردانيدند بنام المقتدى باللّه ، ابو القاسم عبد اللّه بن محمد ، عباسى .