از بهر آنك مؤمن بمؤمن سزاوارتر است چون ديگر مردمان ، و سبيل مؤمن با مؤمن بروحانى سبيل برادر با برادر و خواهر و مادر و پدر و عم و جد است بزايش نفسانى كه دوم زايش است ، و سبيل مسلمان با مؤمن بروحانى سبيل همسايه با همسايه است ، و حق برادر و پدر پيش از حق همسايه است ، و نيكويى كردن با مؤمنان آراستن صورت روحانى است ، و همچنين ناشايست و زشتكارى با همه مردمان زشت است سوى عقل و گناه است و لكن با مؤمنان زشتتر و فاحشتر ، و درستىء اين سخن قول خدايست اندر مخاطبهء با زنان پيغامبر عليه السلام ، قوله :
« يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها فَتَعالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَ أُسَرِّحْكُنَّ سَراحاً جَمِيلًا وَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً . يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صالِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَرِيماً »
. گفت : اى پيغامبر بگوى مر جفتانت را كه اگر شما زندگانىء اين جهان خواهيد و آرايش او بياييد تا شما را دست بازدارم بنيكويى و گر خداى را خواهيد و پيامبر او را و سراى بازپسين را خداى بسيج كردست مر نيكوكاران را از شما مزدى بزرگ ، اى زنان پيغامبر هر كه از شما كارى ناشايست كرد او را عذاب دوباره كنند و اين كار بر خداى آسان است و هر كه از بهر خداى و پيامبر نيكويى كند مزد او دوباره بدهيم و آراستهايم مر او را روزىء خوب . و اندر تأويل مرين مخاطبه را سه روى است : يكى روى جسدانى است خاصه ، و روى دوم روحانيست خاصه ، و سديگر روحانى است عامه . اما روى جسدانى خاصه پند است مر زنان جسدانى پيغامبر را تا كارى