شده باشد از نفس او زائل شود . پس اگر اين مؤمن نيت نيكو بكند و دستش نرسد كه آن حق بازدهد آن نيت نيكوى او پيش نفس او از عقوبت سپرى شود ، چنانك رسول مصطفى صلى اللّه عليه و آله گفت « النية الحسنة جنة حصينة » نيت نيكو سپرى استوار است . پس اگر طاقت بازدادن يابد بازندهد وزين جهان بيرون شود گناه او يكى دو شود ، از بهر آنك گناهش دوتاى گشت : يكى گناه پيشين كه كرده بود دگر دروغ زنى كه كرد با خداى تعالى ، از يراك توبه كرد و بدان وفا نكرد تا زشتى بر زشتى بيفزود ؛ همچنانك چون طاقت يابد و وفا كند و حق مردان بازدهد مزد او دوتاى شود : يكى مزد بازدادن حق مردمان و ديگر مزد اثبات كردن صورت نيكو و پاك كردن صورت زشت ، كه بدانچ كه با خداى تعالى عهد كرده بود وفا كرد ، و بياسايد از بيم نكال آن صورت زشت و از دركات دوزخ بدرجات بهشت رسد ، چنانك خداى تعالى همىگويد ، قوله :
« إِلَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ »
. همىگويد كه : مگر آن كس كه بگرود و كار نيكو كند ايشانند آنك ايشان راست مكافات دوتاى بدانچ كردند و ايشان اندر مرغزارهاى بهشتند ايمن گشته . و هر كه راست گويد و بعهد وفا كند اندر نفس خويش خوى و آرايشى يابد و از مردمان ثناى نيكو شنود و اندر نفس او آن وفا و راستى صورتى شود كه شادى و خوشىء آن جاودان به دو پيوسته باشد ، و اما معاملت مؤمنان از حدود دين و با يكديگر از دوستدارى و نيكوكارى و نصيحت و اندر حالهاى دينى و دنيائى از يارى دادن بمال و علوم و گفتار و كردار بغايت نيكويى بايد كه باشد و مزد ايشان مضاعف باشد ، از بهر آنك نيكويى كردن با همه خلق نيكوست و ليكن با مؤمنان نيكوتر و فاضلترست و مزد آن بيشتر است