ما را بآفرينش تقديرى و گفت قوله :
« هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ »
گفت :
او آنست كه تقدير كرد شما را از خاك ، و چون ما طاقت پذيرفتن فرمان نداشتيم بأول آفرينش ما « كن » نگفت ، و همچنين رسول صلى اللّه عليه و آله و سلم خطاب نكرد با كودكان كه عقل نداشتند ، و چون عقل اندر ما پيدا شد و معرفت توحيد و معرفت رسالت بيافتيم سزاوار امر و نص گشتيم . پس اين حال كه شرح كرده شد از واجب ناشدن فرمان خداى پيش از يافتن عقل همى دليل كند كه اين « كن » فرمان خداى بود ، از و تعالى واجب نيامد مگر آن وقت كه پذيراى آن امر موجود شده بود ، و نيز دليل است كه اين برهانها كه نموديم كه پذيرندهء « كن » از خداى تعالى جز عقل نبود و هيچ چيز از مبدعات بر عقل پيشى نداشت ، پاك است آن خداى كه عقل را ابداع كرد بدين شرف و جلالت ، و مبدع حق يگانه است از صفات مبدعات خويش ، از اين شريفتر سخن چون توان گفتن اندر اثبات صانع كه ما گفتيم اندر صفت عقل ، و چون آفريده بدين شرف باشد كه عقل اول است و آفريدگار از صفات مبدع و ابداع منزه كرده باشد سخن گوينده بغايت كمال باشد اندر توحيد ، و آن كس كه بدين علم دانا باشد توحيدش مجرد باشد از تشبيه و تعطيل ، كجااند آن ملحدان و دهريان كه بر اهل ديانت و مذهب حقيقت دروغ گويند و دعوى كنند بشيعت خاندان باثبات صانع نگويند و وهم اندر دل ضعفاء ديانت افكنند و اهل حق را به چشم نادان زشت كنند ، و آنچ اندر ما گويند ايشان خود بدان صفتاند ، و شكر خداى را و اولياى او را كه ما را بر رهنمايى اولياء خويش از نعمت ابدى و اسرار الهى نصيب كرد ، للّه الحمد و المنة ،