كه « الف » كه در محل صوتى اشاره به ذات احديت است ، در تمام اجزاى اين كلمه هست . در بعضى ظاهر است و مسمى است ، و در بعضى به طريق بينات « 1 » مندمج « 2 » و مكنون . چه گفتيم كه اجزاى او « الف » است و « لام » و « ها » . و الف در هر سه هست و در آنجا « 3 » به « 4 » اين « 5 » تعبيه « 6 » نكته ثانيه ، نكته دان را تلويح « 7 » است بر آنكه ، هستى « 8 » و نمودنيها « 9 » همه با ذات احديت است يا اسماء او .
نكته ديگر ، بر محاسبان ديوان هوشمندى پوشيده نيست « 10 » كه مراتب عددى حروف « 11 » اين كلمه ، منحصر است در واحد و خمسه و ثلاثون . و واحد چنانچه سابقا اشارتى به آن رفت « 12 » ، اول تنزلات وحدت حقيقى اطلاقى « 13 » است . چه وحدت حقيقى اطلاقى « 14 » از سموت نظر و جهاتش متعالى است . و خطوط شعاعى ادراك به سطح ذات او نمىرسد ، بلكه نهايت منفذ « 15 » سهام نظر ، اذيال ملابس صفات و تنزلات او تواند بود ، و « 16 » در موقف توحيد ذات ، ايمايى به اين معنى رفت ، و اين سخن در غايت ظهور است ، چه وحدت محض بر « 17 » صرافت اطلاقى « 18 » ، منافى « 19 » ثنويت و دويّت « 20 » است به جميع اعتبارات . و شكى نيست كه
هامش
( 1 ) د : بينّت .
( 2 ) - ج : مدمج .
( 3 ) - ب : و ج : و د : اينجا .
( 4 ) - ب : و ج : و د : با .
( 5 ) - ب : و ج : و د : ندارد .
( 6 ) - ب : و ج : و د : ترتيب .
( 7 ) - ج : تلويحى .
( 8 ) - د : نيستى .
( 9 ) - ب : و ج : نمود اينها .
( 10 ) - د : نماند .
( 11 ) - د : ندارد .
( 12 ) - فلا : و ج : رفته .
( 13 ) - د : ندارد .
( 14 ) - ج : ندارد .
( 15 ) - ب : مفيد .
( 16 ) - فلا : و ب : و د : ندارد .
( 17 ) - ج : به .
( 18 ) - ج : و د : اطلاق .
( 19 ) - د : معانى .
( 20 ) - فلا : دويى .