كه « 1 » دلالت بر احديت جمعى « 2 » مىكند . پس تمام عالم كلمه توحيد است صادر از حق و فيه اسرار اخر لا ابوح بها .
تلقين و « 3 » درس اهل نظر يك اشارت « 4 » است * گفتم كنايتى و مكرر نمىكنم
نكتهء ديگر از لطايف رقمى اين كلمه آن است كه تمام حروف او در هيئت كتبى بر وضع استقامت است و ارتفاع ، الا « ها » كه در دو موضع از آن واقع است « 5 » ، و « ل » كه قايمهاش « 6 » مرتفع است و ذيلش « 7 » مستدير . و در ضمن اين نكته سرّى هست . چه اصل خطوط به حسب نظر اولى « 8 » دو است ، يكى مستقيم و ديگر مستدير . و باقى اقسام خطوط متجنبه « 9 » ، از يكى از اين دو مأخوذ است ، يا هر دو به طريق تركيب ، يا تحليل . و عند التحقيق اصل خطوط ، خط مستقيم است و مستدير از او مأخوذ است . پس « الف » در مرتبه « 10 » كتبى اشارت به مرتبه احديت است « 11 » ، و « ه » اشاره به مرتبه تفرقه است . و در اين كلمه بدايت و نهايت سير ظهورى و شعورى مندرج است به اوسط « 12 » سير شعورى « 13 » . چه « الف » اشاره به مرتبه جمع « 14 » است و « ه » اشاره به مرتبه « 15 » تفرقه محض ، و « لام » اشاره به
هامش
( 1 ) ب : و د : ندارد .
( 2 ) - ب : و د : جمع .
( 3 ) - فلا : و د : ندارد .
( 4 ) د : اشاره .
( 5 ) - ب : و د : + كه آن مستدير است .
( 6 ) - ب : و د : قايمش .
( 7 ) - فلا : دو نبش .
( 8 ) - ب : و د : اول .
( 9 ) - د : منحنيه .
( 10 ) - ج : و د : در محلى ديگر .
( 11 ) - فلا : » پس الف . . . تا . . . احديت است » را ندارد .
( 12 ) - د : يا وسط .
( 13 ) - ب : شهودى .
( 14 ) - ب : جمعيت .
( 15 ) - ب : و ج : و د : ندارد .