3 - 59 - كسب : نزد اشاعره عبارت است از تعلق قدرت عبد و ارادهء او به فعل مقدور ، و مىگويند افعال عبد واقع مىشود به قدرت خداى تعالى و قدرت ايشان را تأثيرى در آن نيست . ( لغت نامه ) .
- به عقيده اشعرى ، قدرت حادثه در احداث اشيا تأثيرى ندارد ، زيرا جهت حدوث قضيه واحدى است و به نسبت جوهر و عرض ، اختلاف پيدا نخواهد كرد . بنابر اين ، اگر قدرت حادثه در قضيه حدوث ، تأثير داشته باشد بايد در قضيه حدوث هر محدثى ، تأثير كند و حتى براى ايجاد و رنگها و طعمها و بوها و همچنين براى احداث جواهر و اعراض ، صلاحيت داشته باشد و بالاخره به جايى منجر شود كه بگوييم با قدرت حادثه ، آسمان به زمين فرو آيد .
- مهمترين مسائلى كه أبو الحسن اشعرى ، اهميت خاصى براى آن قايل است ، كيفيت افعال بندگان است ، او مىگويد : خداوند ، خالق افعال عباد است و انسان در افعال خويش به جز اكتساب آن ، دخالتى ندارد ، به اين معنى كه فاعل حقيقى همانا خداوند است و انسان فقط كاسب فعلى است كه خداوند به وسيلهء انسان آن را آفريده است .
اشعرى مىگويد : كسب عبارت است از تعلق قدرت و اراده عبد به فعل مقدورى كه از جانب خداوند حادث مىگردد . ( تحقيقى در مسائل كلامى ، ص 106 و 108 ) .
5 - 59 - ما اصابك من حسنة . . . آنچه تو را از نكويى رسد ، همانا از نزد خداست و آنچه از بدى به تو رسد ، از نفس خودت است . ( قرآن ، سوره نساء ، آيه 79 ) .
6 - 59 -
قل كل من عند اللَّه
بگو همه از نزد خداست . ( قرآن ، سوره نساء ، آيه 78 ) .
6 - 59 - تعانق : دست در گردن هم انداختن . ( معين ) .