هر كس به زبانى سخن عشق تو گويد * عاشق به سرود غم و مطرب به ترانه
از ديوان خيالى بخارايى صفحه ( 240 ) نقل شده است . اين ديوان به تصحيح عزيز دولت آبادى از انتشارات دانشكده ادبيات و علوم انسانى تبريز ، ( مؤسسه تاريخ و فرهنگ ايران ) است . شماره 20 آبان ماه 1352 .
7 - 58 - نشأة - ( نشآت ) : اصطلاح فلسفى است . هر مرتبه از مراتب اشيا را اعم از مراتب عاليه يا دانيه ، نشأت مىگويند . هر يك از مراتب انتقالى تكاملى اشيا را نيز نشأت گويند ، چنان كه گويند نشأت برزخ ، نشأت آخرت ، نشأت هيولى و نشأت بالملكهء نفس و نشأت بالفعلى و نشأت جسميت مطلق و صور اسطقسى و نباتى و صور حيوانى و انسانى و نفس ناطقه و نشآت روحانى و . . . ( فرهنگ معارف اسلامى ) .
7 - 58 - مظهر و مظاهر : اصطلاح عرفانى است . مظهر شيئى صورت او است . و صورت شيئى عبارت از امرى است كه آن شىء به وى معقول يا محسوس شود و مقتضاى حكمت الهى از جهت اظهار اسماء و صفات نامتناهى آن بود كه انشاى مراتب كليه و جزئيه مظهر اسمى از اسماء كليه و جزئيه الهيه گردد و احكام سلطنت آن اسم كه رب و مدبر آن مرتبت است ، در آن مظهر به تمام و كمال ظهور يابد . . . تمام كمالاتى كه در مرتبت جمع و مجمل است در مقام كثرت و فرق مفصل گردد و مقرر است كه هر كه را خطى و نصيبى از علمى و صنعتى نباشد ، نداند كه ديگر آن صنعت دارد . پس از هر صنعتى كه في الجمله شخص محفوظ نباشد آن صنعت نسبت به وى مخفى باشد و موجودات كه كلا مظاهر اسماء الهيهاند هر يك مظهر بعضى از اسماءاند . . . و بدين جهت انسان مظهر تمام نماى اسماء حق است و معرفت تامه ويژه اوست . ( فرهنگ معارف اسلامى ) .