و قد عاكس الرّافضة و الشّيعة يوم عاشوراء النّواصب من أهل الشّام ، فكانوا يوم عاشوراء يطبخون الحبوب ، و يغتسلون ، و يتطيّبون ، و يلبسون أفخر ثيابهم و يتّخذون ذلك اليوم عيدا يصنعون فيه أنواع الأطعمة ، و يظهرون السّرور و الفرح ، يريدون بذلك عناد الرّوافض و معاكستهم » .
محصل ترجمهء عبارت آنكه :
رافضيان در دولت آل بويه در حدود سال چهار صد هجرى دربارهء عزادارى و سوگوارى بر حسين ( ع ) افراط و تندروى نمودند ، زيرا در آن زمان روز عاشوراء در بغداد و ساير شهرهاى بزرگ طبلها ميزدند ، و در كوچهها و بازارها كاه و خاكستر بر سر مىپاشيدند ، و پارچههاى خاصّ پلاسوار درشت ستبر كه علامت عزا در آن روزگار بود بر دكّانها مىآويختند ، و مردم غم و اندوه و گريه و ناله اظهار مينمودند تا بحدّى كه بسيارى از ايشان آب نميخوردند تا موافقت و هم آهنگى با حسين ( ع ) داشته باشند ، زيرا او را در آن روز با لب تشنه كشتهاند ، آنگاه زنان با پاى برهنه از خانهها بيرون ميآمدند در صورتى كه رويها را باز كرده بر سر و سينه ميزدند و نوحه و شيون ميكردند و با اين حال در كوچهها و بازارها عزادارى مينمودند ، و كارهاى ديگرى نيز از اين قبيل انجام ميدادند كه همه از بدعتهاى زشت ، و هوا و هوسهاى بسيار قبيح ، و هتك حرمتهاى بىسابقه بوده است ، و اين كارها را نميكردند مگر براى آنكه آبروى بنى اميّه را ببرند ، و دولت ايشان را زشت معرّفى كنند ، و جنايات ايشان را بخاطر مردم بيارند ، و مردم را متوجّه سازند كه در روزگار خلافت بنى اميّه ظلم و ستم بحدّى رسيد كه مثل حسين عليه السّلام را در آن زمان كشتند تا مردم از ايشان برمند و به هيچ وجه هواخواه زمان دولت ايشان نباشند .
امّا ناصبيان شام در روز عاشورا بر عكس شيعيان و رافضيان رفتار كردهاند يعنى چنان كه رافضيان افراط كرده و آن حركات را بجا آوردهاند ناصبيان نيز از حدّ اعتدال خارج شده و امور ناشايستى را ارتكاب نمودهاند ، زيرا دأب و عادت و سيرهء ناصبيان اين بوده كه روز عاشورا حبوبات طبخ كنند و غسل نمايند و عطر به كار برند
تعليقات نقض ( فارسى ) — صفحة 598
مساهمون: السيد جلال الدين الحسيني الأرموي المحدث
ص٥٩٨