و قاضى عبد الجبّار معتزلى در مبحث امامت واقع شد و شيخ او را الزام نمود عضد - الدّوله اسبى أعلى با قلادهء زرّين و خلعتهاى نفيس به شيخ فرستاد و چند ديه از حوالى بغداد بسيورغال شيخ داد .
و در تاريخ ابن كثير و غير آن تسطير يافته كه : وفات عضد الدّوله در بغداد بود در سال سيصد و هفتاد و سه ، و در سنّ چهل و هشت سالگى وفات يافت و بموجب وصيّت جنازهء او را به مشهد نجف بردند و در جوار روضهء متبرّكه دفن كردند و در قبر او نوشتند : « هذا قبر عضد الدّولة و تاج الملّة أبي شجاع بن ركن الدّولة أحبّ مجاورة هذا الامام المعصوم لطمعه في الخلاص يوم تأتي كلّ نفس تجادل عن نفسها ، و صلواته على محمّد و عترته الطّاهرة » .
و از جملهء مآثر او تجديد عمارت مشهد مقدّس حضرت امير المؤمنين است عليه السّلام ، و دار الشّفاى بغداد ، و قنطرهء بند امير كه شرح و تصوير عظمت آن بيرون از حيّز تقرير است .
علّامهء دوانى در رسالهء عرض لشكر سلطان خليل بايندرى والى شيراز كه در آن نواحى واقع شده بود گفته كه : الحق اين موضع از اعجوبهء جهان و نادرهء دوران است چه بحسن صنعت كوهى در ميان دريائى تعبيه كردهاند و بر آن كوه اساس حصني حصين چون بناى فلك محكم و رصين نهاده ، بر مثال ربع مسكون كه از جهات اربعه محاط آب است جزيرهاى در ميان بحرى ترتيب نمودهاند ، و بكردار قلعهء گردون قصرى رفيع بر آن محيط گردانيده . و چنين متواتر است كه اين عمارت بديع از آثار دولت پادشاه دين پناه عضد الدّولهء ديلمى است كه در عهد خويش غرّهء سلاطين كامگار و قدوهء اساطين نامدار بوده ، در تقويت دين سيّد انبيا و تعظيم و ترحيب سادات و علما قصب السّبق از اقران ربوده ، صحايف زمان بنقوش مناقب و ممادح او مرقوم ، و صفايح زمين بر آثار مآثر و مكارم او موسوم ، بسى خيرات جليله و مبرّات نبيله از آثار آن پادشاه دين پناه بر روى روزگار مانده ، و اهل تواريخ در خواصّ او نوشتهاند كه كوهى در ميان دريايى و دريايى در ميان كوهى از آثار
تعليقات نقض ( فارسى ) — صفحة 594
مساهمون: السيد جلال الدين الحسيني الأرموي المحدث
ص٥٩٤