آل زباره بودند رحمهم اللّه . و اين امام در نحو فريد عصر بود و بتاج القرّاء كرمانى اختلاف داشته بود و در علوم ديگر بدرجهء افادت رسيده و با قصبه انتقال كرد در سنهء ثلاث و عشرين و خمسمائة ، و اينجا متوطّن گشت ، و مدرسهء دروازهء عراق برسم او بود ، و او را اشعار بسيار است كه در عهد صبى انشا كرده است در كتاب و شاح بعضى از آن بياوردهام و از آن جمله اين ابيات است :
إلهى بحقّ المصطفى و وصيّه * و سبطيه و السّجّاد ذي الثّفنات
و باقر علم الأنبياء و جعفر * و موسى نجيّ اللّه في الخلوات
و بالطّهر مولانا الرّضا و محمّد * تلاه عليّ خيرة الخيرات
و بالحسن الهادي و بالقائم الّذي * يقوم على اسم اللّه بالبركات
أنلني إلهى ما رجوت بحبّهم * و بدّل خطيئاتي بهم حسنات
و تصانيف بسيار است او را ، و غالب بر تصانيف او اختيارات است ، و اختيار از كتب رتبهء بلند دارد ، فانّ اختيار الرّجل يدلّ على عقله ، مثلا از كتاب مقتصد در نحو اختيارى نيكو كرده است بغايت كمال ، و از شرح حماسهء مرزوقى اختيارى كرده است بغايت نيكو ، و از تفسير امام زمخشرى اختيارى كرده است في غاية الجودة ، و او را تفسيرى است مصنّف ده مجلّد و كتب ديگر بسيار ، و در علوم حساب و جبر و مقابله مشار اليه بود توفّي بقصبة السّبزوار ليلة الأضحى العاشر من ذي الحجّة سنة ثمان و أربعين و خمسمائة ، و تابوت او را بمشهد رضوى على ساكنه التّحيّة و السّلام نقل كردند » .
استاد فقيد احمد بهمنيار - رحمه اللّه تعالى - در تعليقات آخر تاريخ مذكور ( ص 347 - 351 ) تحقيق بسيار نفيسى دربارهء كلمهء « طبرسى » كرده است اينك آن را بعينه در اينجا درج ميكنيم و هو :
« طبرسى و طبرس - مؤلّف در صفحهء 242 در ترجمهء أبو على فضل بن حسن طبرسى مؤلّف مجمع البيان گويد : طبرس منزلى است ميان قاشان و اصفهان . الى آخر .
صاحب مجمع البيان در نزد شيعه معروف و ملقّب بطبرسى است و اين نسبت بطور مطلق « چنان كه مؤلّف روضات الجنّات در ذيل ترجمهء او متعرّض است ، ص