تعليقهء 60 دربارهء اندجه رود ( ص 127 ؛ س 8 )
اينكه مصنّف ( ره ) گفته : « بزرجميد بود نايب حسن صبّاح از ولايت اندجه - رود ( - اندجرود ) كه ناحيهء مجبّران و مشبهّيان بود در عهد اوّلين » .
علامهء قزوينى ( ره ) در ذيل اين عبارت منقول از سرگذشت حسن صبّاح « و از آنجا جماعتى داعيان را باندجرود و ديگر ولايات الموت فرستادم » گفته ( ج 3 ؛ ص 192 ) : « اندجرود - اندج رود كه به همين اسم هنوز باقى است بتقسيم امروزى نام يكى از نواحى اربعهء الموت است كه عبارت باشد از فيشان ناحيه ، اندج - رود ، آتان ناحيه ، بالا رودبار ( رجوع شود بحواشى آخر كتاب ) » . و در ذيل اين عبارت جهانگشا « و بر مدار الموت و استاوند كه نزديك آنست بر كنار انديج » گفته ( ص 211 ) : « مقصود از « انديج » رود اندج است بفتح الف و سكون نون و كسر دال مهمله و در آخر جيم كه يكى از فروع رود الموت و اكنون نيز به همين اسم يعنى « اندج رود » موسوم است و نام ناحيهء اندجرود كه در ص 192 گذشت از نام همين رود مأخوذ است و رود الموت چنان كه معلوم است عبارت است از شاخهء شمالى از دو شاخهء بزرگ رودخانهء شاهرود و شاخهء جنوبى آن رود طالقان است » و طالب بيانات آن مرحوم در اين موضوع رجوع كند بحواشى آخر همان مجلّد سوم جهانگشا ( ص 386 - 400 ) .
دكتر منوچهر ستوده در قلاع اسماعيليه در ذيل اين عبارت منقول از تواريخ تحت عنوان « مسافرتهاى حسن صبّاح » : « و جماعتى از داعيان را به اندجرود فرستاد » گفته ( ص 6 ) : « اندجرود امروز به يكى از شعب يمين شاهرود الموت اطلاق مىشود و دهات كوچنان ، دك ، اندج ، كندانسر ، سنگ كلايه ، و معلم كلايه در كنار آنست ، آب اين شعبه در كنار شهرك به شاهرود مىپيوندد » .