و لقد علمت بأنّ دين محمّد * من خير أديان البريّة دينا
و اللّه لن يصلوا اليك بجمعهم * حتّى اوسّد فى التّراب دفينا
و قصيدهء لاميّهء ابو طالب در مدح برادرزادهء بزرگوار خود حضرت رسول كه در آن ميگويد :
و ما ترك قوم لا أبا لك سيّدا * يحوط الذّمار غير ذرب مواكل
و أبيض يستسقى الغمام بوجهه * ثمال اليتامى عصمة للأرامل
و نسلمه حتّى نصرّع حوله * و نذهل عن أبنائنا و الحلائل
نيز در كتب تواريخ و أدب بسيار معروف است و ابن هشام در مغنى اللّبيب در باب « ربّ » ببيت دوم اين ابيات استشهاد نموده و در لسان العرب نيز در مادّهء « وكل » و « ثمل » به بيت دوم و سوم اين ابيات استشهاد كرده است ، و حكايت كفالت نمودن ابو طالب حضرت رسول را پس از وفات جدّ آن حضرت عبد المطّلب ( پدر آن حضرت عبد اللّه چنان كه معلوم است قبل از تولّد حضرت رسول وفات يافته بوده ) در سنّ هشت سالگى آن حضرت در مدّت عمر خود يعنى تا سال دهم از مبعث كه ابو طالب در آنسال وفات نمود و سپس بعد از بعثت آن حضرت حمايت نمودن ابو طالب با تمام جهد خود آن حضرت را از شرّ نكايت كفّار قريش كه يدا واحدة به قصد ايذاء آنحضرت و اتباع او و اخيرا حتّى به قصد قتل آن حضرت برخاسته بودند و عهد نامهاى نوشته و در كعبه آويخته بودند كه بموجب آن بهيچوجه با بنى هاشم معامله و دادوستد و مزاوجت و مجالست و معاشرت ننمايند و حتّى با ايشان سخن نگويند و در نتيجه حضرت رسول و اقارب و اتباع او مضطرّ شده بشعب ابو طالب ( كه موضعى بوده در مكّه متعلّق به اين أخير ) پناه بردند و مدّت سه سال تمام در آن شعب در كنف حمايت و صيانت ابو طالب كه با تمام قوى دقيقهاى از دفاع از آن حضرت كوتاهى ننمود و اشعارى كه ابو طالب در اين خصوص گفته با جميع اين مطالب در عموم كتب تواريخ و سير مذكور و در السنهء جمهور مذكور و مشهور است .
بنابراين خود حضرت مستطابعالى تصديق خواهيد فرمود كه بر فرض اين هم