گفت كه : بظنّ قوى يعنى ظنّ متاخم بعلم ضابط تاريخ وفات ابو الفتوح چنين نوشته بوده « 554 » ليكن ناقل از روى آن كه دست دوم بوده در نتيجهء اندماج ارقام اين صورت تاريخ اشتباه كرده چهار را كه در مرتبهء آحاد بوده بمرتبهء عشرات آورده و پنج را در اثر عدم تشخيص و عدم تمكّن از قرائت آن صفر تصوّر كرده و بمرتبهء آحاد برده است در نتيجه اين عدد « 554 » يعنى پانصد و پنجاه و چهار كه تاريخ واقعى وفات ابو الفتوح بوده به اين صورت « 540 » افتاده يعنى پانصد و چهل شده است و چهارده سال ما به التّفاوت اين دو تاريخ از اينجا پديد آمده است ، پس در اين صورت تمام امور سابق الذّكر درست و منطبق با يكديگر بلكه هر يكى مؤيّد و مقوّى آن ديگرى مىباشد هذا ما رزقنا اللّه بفضله في تحقيق هذا الأمر فاغتنمه و كن من - الشّاكرين ، و الحمد للّه ربّ العالمين » .
2 - جريان امر چاپ آن تفسير است ، نگارنده در خاتمة الطّبع تفسير گازر اطّلاعاتى در اين باب تحت عنوان « كيفيّت طبع تفسير ابو الفتوح رازى » درج كرده است اينك آنچه را در آنجا بسال 1387 ه ق - 1337 ه ش نوشته است در اينجا بدون هيچ تصرّفى حرفا به حرف نقل مىكند و هي :
« كيفيت طبع تفسير ابو الفتوح رازى بر خوانندگان اين كتاب پوشيده نماناد كه :
چون نگارنده ايّام تصحيح اين تفسير در هر گوشهاى از تفسير ابو الفتوح رازى ( ره ) محصول علم و حكمت را خرمن خرمن ديده است ، و از هر روضهاى از رياض آن گلهاى فضل و معرفت را دامن دامن چيده است از اين روى بر خود وظيفه مىداند كه اسامى كسانى را كه مقدّمات طبع آن را آماده كرده و وسائل طبع آن را فراهم آوردهاند در اينجا ثبت كند تا وسيلهء يادبودى براى ايشان بوده باشد .
مگر صاحبدلى روزى برحمت * كند در حقّ درويشان دعائى
كسانى كه در چاپ دو جلد اول و دوم چاپ اول تفسير ابو الفتوح رازى دخالت داشتهاند