در مجلّهء ماهيانهء [ الكمال ] شمارهء 8 سال دوم منطبعه در مشهد مقدّس مورّخ 28 صفر المظفّر 1341 قمرى مطابق 27 برج ميزان 1301 شمسى كه تحت مديريّت فضل اللّه آل داود بدايع نگار آستان قدس رضوى اداره مىشده است در صفحهء 18 در قسمت تاريخى نوابغ العصر چنين مذكور است « 1 » :
« جمال خراسان عميد آل داود ملّا داود ملّا باشى - طاب ثراه - در كتب تاريخى ناصرى نام اين بزرگوار را بقاضىزادهء صدخروى يادداشت نمودهاند ؛ در كتاب مطلع الشّمس چنين نگاشته شده « 2 » : قاضىزادهء صدخروى نام ناميش داود است و در فنون شتّى بتخصيص صناعات عربيّه و كمالات ادبيّه بمقامي رفيع و منزلتى منيع رسيده
هامش
( 1 ) - نگارنده از اين مطلب اطلاع نداشت . آقاى رضا محمودى ميلاجردى بزچلوئى اراكى - وفقه اللّه لمراضيه و جعل مستقبله خيرا من ماضيه - كه از جوانان خوش قريحه و با فضل و با ذوق است و در تصحيح چند كرّاس از تفسير ابو المحاسن ( ره ) طرف مقابله با من بودند اين مطلب را اظهار داشتند . پس بر حسب درخواست اين جانب بخطّ خود از مجلهء مذكور كه ايشان داشتند مرقوم داشته و فرستادهاند و چون در صدر و ذيل نامه نسبت بنگارنده اظهار محبت بسيار و تبجيل و تكريم زياد كرده بود آنها را در اينجا نياورده و بنقل محلّ حاجت اكتفا كرديم .
( 2 ) - رجوع شود بمجلد دوّم : ص 403 ؛ و نيز در المآثر و الاثار دربارهء او چنين گفته : ( ص 213 ) :
« ملا داود قاضىزادهء صدخروى ساكن مشهد مقدّس رضوى از فضلاء اين عصر است و ادوات منادمت را تكميل كرده » و مرحوم ميرزا عبد الرحمن مدرّس آستان قدس رضوى در تاريخ علماء خراسان ترجمهء او را چنين نوشته ( ص 306 ) : « ملا باشى - ملا داود عميد خراسان معروف به « قاضىزادهء صدخروى » از ادبا و علماء برجستهء عصر حاضر بوده پدرش حاجى ملا - حسن در صدخرو سبزوار مىزيسته و امور شرعيهء آنجا را اداره مىنموده ، و نزد علماء سبزوار و مشهد معزّز بوده ، و ملا داود نزد حسام السلطنه هم بسيار محترم بوده چنانچه در تربيت او كمال كوشش را داشته تا مرحوم سپهسالار كه تازه مدرسهء طهران را تأسيس كرده بود وى را براى تدريس آنجا معين نمود . ملا داود آثار زيادى دارد از جمله بديعيهء اوست كه به اين مطلع آغاز مىشود :حسن ابتدائى بكم جيران ذى سلم * براعة تستهلّ الدرّمن كلمىو همين بديعيه را فرزندش بدايع نگار كه نامش پيش از اين گذشت شرح كرده و آن را « أزهار الربيع » ناميده . ملا داود در 4 صفر سال 1322 درگذشته شمس المناقب تاريخ او را « مقيم دار الضيافه » يافته است » .