است ، ديگر علماى رجال او را غالى و مطعون و احاديث وى را ضعيف شمردهاند . « 1 »
شيخ طوسى مىنويسد كه :
ابو جعفر احمد بن حسين بن سعيد بن حمّاد بن مهران ( مهرام ) غلام آزاد كردهء علىّ بن حسين مردى اهوازى و ملقّب به « دندان » بود ياران قمّى ما او را غالى و گزافه گوى دانسته و حديث وى را معروف و زشت « 2 » شمردهاند ، از كتب او الاحتجاج ، و كتاب الأنبياء ، و كتاب المثالب است ، وى در قم درگذشت و قبرش در آنجاست « 3 » .
در نتيجه اين شخص از اصحاب امام محمّد باقر و امام جعفر صادق عليهما السّلام است و از معاصرين ميمون قدّاح و پسرش عبد اللّه بن ميمون بوده و بين سالهاى 70 و 150 هجرى مىزيسته است لقب او در منابع مختلف « ديدان » و « دندان » و « زيدان » آمده است ، نويرى در نهاية الارب يكى از دعاة اسماعيليّه را بنام « زكرويه دندانى » آورده و او را از نسل « دندان » شمرده است ، مصادر سنى در بين اجداد داعى مشهور « يمانى بن حوشب » نام كسى را بنام « زادان » يا « دادان » ذكر كردهاند كه بعقيدهء دو ساسى او همان شخص « دندان » بايد باشد « 4 » » .
نويسندهء محترم جناب آقاى ابراهيم دهگان - أطال اللّه بقاءه - در گزارشنامه يا فقه اللّغهء اسامى امكنه ضمن معرّفى « رجال منتسب به شهر قديمى كرج أبو دلف ( آستانه ) تحت عنوان « محمّد بن حسين ملقّب بدندان » بعد از بحثى مفصّل شبيه ببحث دكتر مشكور دربارهء صاحب عنوان گفته ( ص 13 - 18 ) :
« در اينجا چند بحث پيش آمده كه بعد از ذكر مندرجات كتب رجال و حديث به آن بايد متذكّر شد :
1 - كلمهء « دندان » كه لقب محمّد بن حسين است بعناوين مختلف در كتب
هامش
( 1 ) - رجال مامقانى ج 2 ؛ ص 56 .
( 2 ) - ترجمهء اين عبارت است : « و حديثه يعرف و ينكر » يعنى برخى از احاديث او مقبول و برخى ديگر مردود است .
( 3 ) - فهرست شيخ طوسى ص 22 .
( 4 ) - اصول الاسماعيليه ص 157 - 160 .