نگارنده گويد : لازمهء اين استشهاد آنست كه « دندان » بكسر دال باشد در صحاح گفته : « الدّندنة ان تسمع من الرّجل نغمة و لا تفهم ما يقول » و در لسان العرب ضمن بيانات خود در « دنن » گفته : « و الدّندنة الصّوت و الكلام الّذي لا يفهم ، و كذلك الدّندان مثل الدّندنة ، و قال رؤبة : و للبعوض فوقنا دندان » و دندان در اين مصراع بمعنى آواز مگس است كه از معانى آنست در هر صورت دندان در عبارت صاحب لسان بكسر دال است و لقب مذكور در كلمات علماى رجال نيز باختلاف ضبط شده است ابن داود ( ره ) در قسم ثانى از رجال خود احمد بن حسين مذكور را عنوان كرده و گفته ( ص 418 - 419 ) : « و يعرف بدندان بكسر الدّال المهملة و النّون السّاكنة » و علامه ( ره ) در خلاصه در قسم دوم در ترجمهء أحمد بن حسين مذكور گفته : « الملقّب دندان بالدّال غير المعجمة قبل النّون و بعدها » ليكن در ايضاح - الاشتباه بفتح هر دو دال تصريح كرده و گفته : « احمد بن الحسين بن سعيد بن مهران بكسر الميم و الرّاء بعد الهاء و النّون أخيرا أبو جعفر الملقّب دندان بالدّال المهملة المفتوحة و النّون السّاكنة و الدّال المهملة و النّون بعد الالف » و ساروى ( ره ) در توضيح الاشتباه گفته : « أحمد بن الحسين بن سعيد مولى عليّ بن الحسين الملقّب « دندان » بالدّالين المهملتين المفتوحتين بينهما نون » و محقق مامقانى ( ره ) در تنقيح المقال گفته : « و دندان بالدّال المهملة المفتوحة ثمّ النّون السّاكنة ثمّ الدّال المهملة ثمّ الألف و لم يتبيّن وجه الّلقب ، و في التّاج أنّ بني دندان بطن من العلويّين ( انتهى ) و لا ربط لهذا بذلك لفقد كلمة « بنى » فيه » .
چنان كه ملاحظه مىشود وجه تلقّب اين مرد بكلمهء « دندان » و همچنين ضبط صحيح آن از كتب بر نمىآيد و شايد وجهى كه آقاى دهگان ببهدينان و زردشتيان نسبت داده در وجه تسميهء اين مرد در اين مورد روبراهتر باشد . امّا اينكه در اين صورت بايد آن را بكسر دال بخوانيم تا بمعنى زمزمه باشد ميتوان از آن پاسخ داد باينكه چون كلمهء « دندان » بكسر دال در فارسى هم ثقيل و هم غير مأنوس است بخلاف آنكه بفتح دال باشد زيرا هم مأنوس و هم بسيار فصيح است از اين روى شايد كسر دال را
تعليقات نقض ( فارسى ) — صفحة 76
مساهمون: السيد جلال الدين الحسيني الأرموي المحدث
ص٧٦