اين ملكست اگر ديو بودى نرفتى ، سبحان اللّه چون ملك در جائى نرود كه زنى سر برهنه كرده بود چگونه نزديك رحم زن رود و صورت نگارد و اين جاهلان بقول خود فضيحت شدند ، و گويند اگر كسى نظر در آينه كند آن صورت كه مىبيند حقيقت ذات وى بود لازم شود كه يك جسم در يك زمان در دو مكان بود ، و گويند علّت آنكه از يك نطفه يك انسان يا دو يا سه حاصل مىشود آنست كه خداى تعالى در ذرّيت آدم بيافريد ذرّههاى كوچك و سفيد و سرخ و آن ذرّات را در آدم نهاد پس از آدم بيرون آورد بحوّا و از حوّا بفرزندان ديگر فرزند به فرزند تا آخر عهد همچنين كند و خداى تعالى خلق را از نطفه نمىآفريند بلكه از آن ذرّات مىآفريند كه با منى بيرون مىآيد اگر در يكى با نطفه بيرون آيد يك فرزند بزايد و اگر دو بيايد دو و اگر سه بيايد سه و اگر مردى با زنى عقيم مجامعت كند آن ذرّه را ضايع كرده باشد و زنى با مرد عقيم همچنين بود و خداى تعالى ميگويد :
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ مِمَّ خُلِقَ خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَ التَّرائِبِ
، و مىگويد :
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً ،
و مىگويد :
خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً
و گويند چون آب مرد غلبه كند فرزند نر بود و چون آب زن غلبه كند فرزند ماده بود و خداى مىگويد :
يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ ،
و گويند رسول فرموده است كه از خداوند بلا بگريزيد و خبر رسول چنانست كه : احذروا اذيّة ذوى العاهات ، مىگويد پرهيز كنيد از ظلم آن كس كه او را رنج رسيده باشد و تأكيد را گفت يعنى ايشان را رقّت دلها زيادت بود از آن كه دعاى ايشان باجابت نزديكتر بود پس اذّيت ايشان بزرگتر بود از اذّيت تندرستان ، و گويند جنّيان گروه گروه مىميرند چنان كه آدميان مىميرند و گويند صورت صور بزرگست و بعدد خلايق سوراخها در وى بود و ارواح در صور كنند و ملك در دهان گيرد و در وى دمد و بدان باد هر روحى با جاى خود رود ، و خداى تعالى مىگويد :
كَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ