جهت اختصار و سهولت يك ركعت مسامحت به حكم آيت :
« يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ »
« 1 » تخفيف فرموذه باشذ . و العلم عند اللّه .
امّا احوال نيّت كه نماز بىآن درست نيست .
مىكوئيم : آن بهمكى شخص تعلّق دارذ . و بايذ كه جون نيّت كنذ ، بوجهى كنذ كه فكر و انديشهء ديكر با آن مختلط نكردذ . و هر جند آلات فكر و انديشه ، يك عضو است ، لكن اثر آن بنفس و همه بدن مىرسذ . و همجنين ديذن كى بجشم تعلّق دارذ ، و بوئيذن كه به بينى تعلّق دارذ . و همجنين آلات تناسل كه لذّت آن بجملكى شخص تعلّق دارذ ، نيّت نيز بر همين موجب متصوّر است . و العلم عند اللّه .
امّا حكمت آنجه وضو شرط صحّت نماز است .
مىكوئيم جون حقّ تعالى و تقدّس ، انسان را بكرامت :
« وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ »
« 2 » .
از ديكر مخلوقات ممتاز كردانيذه ، بايذ كه آن كرامت و خصوصيّت شكرانه و عبوديّتى باشذ تا ممتاز بوذه باشذ از ديكر مخلوقات ، همجنانك ممتاز كشته بكرامت ، جه در مقدّمه بيان كرده شذ و مقرّر است كه هر جيزى را از ناطق و صامت جاندار و جامد تسبيحى هست و عبوديت و نمازى كه در سابق ذكر رفت ، هر يك بجيزى تعلّق دارذ از اجزاء انسان بس آن كرامت و شرف را نيز بايذ كه عبوديّتى باشذ مخصوص به دو ، بوجهى كى ديكر اجسام را نباشذ . بس آن وضو است كه آن نيز عبوديّتى است . جه هر حركت كه جهت او تعالى و تقدّس كنند عبوديتى باشذ .
و جون كرامتى و شرفى كه به انسان كرامت فرموذه : بعضى بواسطهء زبانست كه آنجه آدمى كويد ديكرى نتوانذ كفتن .
و بعضى بواسطه كوش كه آنجه او بشنوذ ديكرى نتوانذ شنيذن ، و اكر بشنوذ هم فهم نكنذ .
و بعضى بواسطهء جشم كه آنجه او بينذ ديكرى نتوانذ ديذ . و اكر بينذ ندانذ .
و بعضى بواسطهء سر و دماغ ، كه آنجه او بدانذ ديكرى فهم نكنذ و ندانذ .
و بعضى بواسطهء حركت دست كه آنج او بكنذ ديكرى نتوانذ كردن .
هامش
( 1 ) - البقرة ( 2 ) : 185
( 2 ) - الاسرا ( 17 ) : 70