الباب السادس
599 -
لا يلدغ المؤمن من جحر مرّتين .
( 1 ) گزيده « 1 » نشود از يكى سوراخ دو بار مؤمن ؛ سبب گفتن اين خبر آن بود كه ابو عمرو الجهنى عليه ألف لعنة هجو رسول عليه السّلام كرد يك بار ، و رسول عليه السّلام او را بگرفت ملعون شفاعت و زارى كرد تا او را رها كرد بدان شرط كه ديگر باره نگويد پس عهد بشكست و دويّم بار باسر كار شد ، رسول عليه السّلام بغزائى ميرفت هم زارى و خواهش كرد كه دستم بازگير و منّت نه بر من ؛ رسول عليه السّلام اين خبر بگفت و ويرا بكشت لعنة اللَّه عليه .
600 -
لا يشكر اللَّه من لا يشكر النّاس .
( 2 ) شكر خداى تعالى نكند آن بنده كه شكر مردمان نكند ؛ رسول عليه السّلام ميفرمايد كه : هر كه با شما نعمتى كند بايد كه او را دعا و ثنا گوئيد .
601 -
لا يردّ القضاء الّا الدّعاء ، و لا يزيد في العمر الّا البرّ .
( 3 ) قضائى كه خداى تعالى بكرده است بر بنده باز نگردد الّا بدعا ، و زيادت نكند در عمر الّا نيكوئى ؛ يعنى تا بنده دعا نكند خدا از وى بلا نگرداند ، و تا صدقه ندهد در زندگانى نيفزايد .
هامش
( 1 ) در برهان قاطع گفته : « گزيدن بفتح اوّل بر وزن وزيدن بمعنى نيش زدنست خواه با آلت و خواه به زبان ، و دندان گرفتن را هم ميگويند خواه انسان بگيرد و خواه حيوان ديگر ، ليكن بضمّ اوّل بمعنى برچيدن و انتخاب كردن باشد » .