585 -
ما امتلأت دار حبره الّا امتلأت عبرة
. ( 1 ) رسول عليه السّلام فرمود : بدان خدائى كه جان محمّد بفرمان اوست كه هيچ سرائى پر از خرّمى بنبود الّا كه از پس آن بدژمى « 1 » پر باز نشود .
586 -
و ما كانت فرحة الّا تبعتها « 2 » ترحة .
( 2 ) و هيچ خرّمى نبود در دنيا الّا كه از پس آن غمى و اندوهى نباشد .
587 -
ما استرعى اللَّه عبدا رعيّة فلم يحفظها بنصيحة الّا حرّم اللَّه عليه الجنّة .
( 3 ) خداى تعالى به حرام كند ثواب بهشت بر آن بندهء كه او را براعى و نگاهبان قومى كند و او ايشان را نگاه ندارد ، و اين مخصوص باشد بدان اميرى كه خداى را نداند و مسلّط باشد و حقّ رعيّت نگاه ندارد .
588 -
ما من رجل من المسلمين أعظم أجرا من وزير صالح مع إمام عادل يطيعه و يأمره بذات اللَّه تعالى .
( 4 ) هيچ مردى بنود از جملهء امّتان من كه ثواب او بيشتر باشد از وزيرى صالح يا امامى عادل كه فرمانبردار او بود و اين وزير او را آن فرمايد كه خداى تعالى بر آن راضى باشد زيرا كه منفعتهاى وى به مسلمانان و بشهرهاى ايشان رسد .
هامش
( 1 ) در برهان قاطع گفته : « دژم بكسر اول و فتح ثانى و سكون ميم بمعنى افسرده و غمگين و اندوهناك و رنجور و بيمار و آشفته و سرمست و مخمور و فرو افكنده و انديشهمند باشد و اين معنى را بر غير آدمى هم اطلاق كنند و بمعنى سياه و تيره و تاريك هم آمده است » پس ياء « دژمى » ياء مصدريست .
( 2 ) در بعضى نسخ :
« يتبعها »
و در بعضى ديگر :
« تتبعها »
.