ندارد . و شقىتر و بدبختتر كسى باشد كه در دنيا درويش باشد و فرمان خداى تعالى نبرد و در سختى زندگانى كند ، و در آخرت چون برخيزد بدوزخ شود ، و بدترين همهء توانگران توانگرى باشد كه در دنيا بخيل بود و زندگانى چون زندگانى درويشان كند و در آخرت خداى تعالى ازو حساب توانگر خواهد . و حضرت مصطفى عليه السّلام فرمايد كه : هرگز فلاح و رستگارى نيابد سهلتر و آسانتر از آن كس كه خداى تعالى را بداند و از معيشتش چندانى باشد كه تواند كه بدان قانع شود و زندگانى كند نه چون درويشى دست تنگ كه فراغ عبادتش نبود ، يا توانگرى بسيار مال كه او را تكليفها باشد چون زكات و حجّ و جهاد ، و از مغرورى چندان شغل دارد كه با كار آخرت نپردازد ؛ و ازينجاست كه حضرت مصطفى عليه السّلام هر وقت كه از عبادت فارغ شدى دست برداشتى و گفتى :
اللّهمّ انّى أعوذ بك من عمل يخزيني ، و اعوذ بك من صاحب يردينى ، و أعوذ بك من أمل يلهينى
، و أعوذ بك من غنى يطغينى ، و أعوذ بك من فقر ينسينى ؛ بار خدايا پناه مىدهم با تو از كردارى كه مرا رسوا كند ، و از همنشينى كه مرا بهلاك برد ، و از اميدهائى كه مرا غافل بگرداند ، و از توانگريى كه مرا از طريق صواب با راه ناصواب بگرداند ، و از درويشيى كه شغل آخرتى از دل من ببرد .
و بقولى ديگر معنى
« كاد الفقر ان يكون كفرا »
آنست كه :
حضرت مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله باز مىنمايد كه درويشى چه رنج و مشقت است ، و صبر كردن بر آن دشوار است و در سختى باشد كه بحدّى رسد كه نزديك آن باشد كه حكمت خداى تعالى را شكّ آورد و معروفست كه هر كه بجاى يكى كارى كند و چون فراوى نمايد كه ويرا از آن رنجست « 1 » وى بهتر بكوشد همچنين حضرت مصطفى عليه السّلام بدين خبر فرا مىنمايد كه درويشان را چه رنج است و كارهايشان بكجا رسيده است لطف ايشان بود و هر كه را اندك مايه دانش بود صبر كردن بهتر بود
هامش
( 1 ) در نسخهء ديگر : « كه وى را آنچه است » .