بر نشان لشكريان ديدم در اندرون صومعه شدم و بوضو مشغول گشتم و اهل را بوضو فرمودم كه در توراة و انجيل چنين خواندهام كه : هر كه او وضو كند در امان و نگاهداشت خدا باشد ، پادشاه ظالم بر وى دست نيابد .
419 -
أبى اللَّه ان يرزق عبده المؤمن إلّا من حيث لا يعلم .
( 1 ) نخواهد خداى تعالى كه روزى بندهء مؤمن رساند الّا از آنجا كه وى نداند قال اللَّه تعالى :
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ
« 1 » . هر كه از خداى تعالى بترسد و پرهيزگار باشد خداى تعالى شغلهايش برآورد ، و روزيش برساند از آنجا كه وى اميد ندارد ، پس بنده بايد كه اعتماد بر وى كند و پاى از حدّ فرمانش بيرون ننهد .
420 -
كاد الفقر ان يكون كفرا .
( 2 ) نزديك است كه حاجت بجز از خداى تعالى برداشتن كفر باشد و اصل « فقر » در لغت حاجتمندى باشد يعنى هر كه حاجت بجز از خداى بردارد چون روا باشد بجمله از وى پندارد ، آن نشانست بر آنكه وى خداى را نمىشناسد و مؤمن خداى دان چون به كسى حاجتى دارد اوّل خداى را ياد كند و دعا كند تا خداى تعالى آن كس را در گزاردن حاجت وى توفيق دهد پس حاجت خويش بوى بر دارد ، و چون روا گردد از نعمتهاى خداى شمارد و آن كس را در ميانه واسطه داند اگر چه وى را نيز منت باشد و شكرش بايد كرد ، و آنچه معصيت باشد بحاجت نشايد و خواهنده و رواكننده
هامش
( 1 ) ملفّق از ذيل آيهء 2 و صدر آيهء 3 سورهء مباركهء طلاق است ، و شاعرى اين ملفّق از دو آيهء قرآنى را بعد از كنار گذاشتن كلمهء « مخرجا » به صورت بيتى آورده و بيتى نيز از خود به آن ضميمه كرده و چنين گفته است :اذا استصعب الأمر لا تضطرب * فقد قال من لا يقول الكذب
و مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ * وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُقرائت « استصعب » بصيغهء مجهول نيز درست است ؛ در اقرب الموارد گفته :
« استصعب الامر صار صعبا ، و فلان الامر وجده صعبا ؛ لازم متعدّ » .