و گفت :
اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ فِي ما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
« 1 » .
418 -
رحم اللَّه المتخلّلين من أمّتى في الوضوء و الطّعام .
( 1 ) خداى تعالى بر آن بنده رحمت كناد از امّت من كه در حال وضو و در حال طعام خوردن خلال كند يعنى دست بجايگاهى فرو كند كه داند كه آب بوى نرسد و مسواك كند تا خداى تعالى مهمّات و كارهاى بزرگ وى بسازد .
معنى خبر آنست كه رسول عليه السّلام ميفرمايد و از خدا رحمت ميخواهد از بهر آنكه در وضو احتياط تمام بجا آرد از بهر آنكه اگر چيزى خشك بمانده باشد وضو باطل باشد پس در غسل اوليتر بود كه بر سر كار باشد و در خبرست كه در بن هر موئى جنابتى است يعنى اگر يك موى خشك بماند هنوز جنب است و تنش عبادت خداى را نشايد . و حضرت مصطفى عليه السّلام ميفرمايد كه : ايمانش درست نباشد آن را كه نمازش بوجه نباشد ، و آن را كه وضو و غسلش بوجه نباشد يعنى نادانسته باشد نماز بوجه نباشد . و آوردهاند كه : هر كه آب در دهن كند از بهر وضو هر گناهى كه بدهن كرده باشد آمرزيده شود و حكم در بينى و ديگر اعضا همين باشد . و حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود كه : هر كه از بهر نماز شام وضو كند هر گناهى كه در آن روز كرده باشد جز از كبيره آمرزيده شود . و حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام فرمايد كه :
هر كه دامن از خود برگيرد كه بول كند شيطان بيايد و برابر وى باز ايستد اگر بنده « بسم اللَّه » بگويد چشم برهم نهد تا عورت وى نبيند . و حضرت صادق عليه السّلام فرمايد كه : روزى أمير المؤمنين عليه السّلام از پسرش محمد حنفيّه عليه السّلام آب
هامش
( 1 ) آيهء 46 سورهء مباركهء فاطر است الّا آنكه لفظ « قل » را كه بعنوان خطاب بپيغمبر اكرم در صدر آيه است در اينجا نياورده است و اين روش رفاعه مأخوذ از قرآن مجيد است زيرا آيهء سابق بر اين آيه در همان سورهء فاطر اين است :وَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ إِذا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ.