روز پنجم از هيبت آن باد همهء بنيادشان بجنبش درآمد ، روز ششم همهء خانههاشان خراب كرد ، روز هفتم از هيبت آن باد جان ميدادندى ، روز هشتم باد بر صفتى بود كه ايشان را بر ميگرفت و در هوا به يكديگر باز ميزد و پاره پاره ميگردانيد « 1 » .
و خداى تعالى بر حضرت مصطفى عليه السّلام منّت نهاد كه امّت ترا با قوّت عظيم نيافريدم تا در خويشتن بغلط نيفتند و زندگانى دراز ندادم تا گناهشان كمتر باشد ، و در آخر الزّمان بيافريدم تا در زير خاك بسيار بنمانند و كس بر گناه ايشان مطّلع نشود .
باد بر چهار قسم است
اوّل - باد صبا بود و آن از پس در آيد بدان معنى كه روى به قبله داشته باشد و نيك بر جانب راست گردانيده باشد .
دوّم - باد شمال است كه از سوى راست درآيد .
سيّم - باد دبور است كه برابر روى آيد زيرا كه از قبله برآيد .
چهارم - باد جنوبست كه از سوى چپ آيد و خداى تعالى باد را در قرآن بهشت نام برخواند : اوّل - مرسلات ، دوّم - ناشرات ، سيّم - مبشّرات ، چهارم - ذاريات ، پنجم - عاصفات ، ششم - قاصفات ، هفتم - صرصر ، هشتم - عقيم . امّا « مرسلات » و « ناشرات » و « مبشرّات » بادهائى باشند كه خاك را گرد آورند و بپراكنند و باران بارند و درختان را ببار آورند ، امّا « ذاريات » بادى بود كه دانه از كاه جدا كند ، و « عاصفات » بادى باشد كه تيز جهد ، و « قاصفات » بادى بود ببدر اندر « 2 » جهد يعنى در بهار . و حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام فرمايد كه : خود را از بادى كه اوّل زمستان آيد بپرهيزيد كه آن تنها را بخوشكاند « 3 » و درختان را هم ، و از آن باد كه اوّل بهار آيد نپرهيزانيد كه آن تنها را بشكافند
هامش
( 1 ) در نسخهء ديگر باضافهء : « و كوهها را پاره پاره ميگردانيد » .
( 2 ) كذا ؟
( 3 ) در نسخهء ديگر : بخوشاند » .