( 1 ) هر كه نگاه دارد آنچه ميان دو لبش و آنچه ميان دو قدمش باشد در بهشت شود يعنى هر كه زبان را از ناشايست گفتن و فرج را از حرام باز دارد در بهشت شود زيرا كه هر كه چنين كند از بيشترين گناه بپرهيزيده باشد كه مردم جدّ و جهد از بهر آن كنند تا چيزى بخورند يا شهوتى برانند چون از اين طمع ببرند قانع شوند بدان چه از حلال يابند دست بگناه كردن كم كنند « 1 » و عاقل چگونه از حرام نپرهيزد كه راحتش يك ساعت بود و لذّتش از دهن تا بگلو بود و وزر و وبالش از زمين تا به آسمان ؛ و خداى تعالى ميفرمايد كه : من كشندهء ظالمانم و درويشكنندهء زانيانم . و عبد اللَّه عبّاس گويد رحمه اللَّه كه : عجب دارم از سرائى كه در آنجا زنا كنند و كس در آنجا يابد چيزى كه « 2 » بخورد . و حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام فرمايد كه : روز قيامت چون خلايق باز ايستند بادى سهمگين برآيد و گردى و غبارى گنديده برخيزد چنان كه رنج آن بهر كسى برسد و نزديك آن بود كه از گند آن نفس هر كس باز ايستد ندا آيد كه آن گند از قومى مىآيد كه در دنيا زنا كرده باشند و بىتوبه بمرده باشند ؛ خدا و رسول بر ايشان لعنت كند اهل قيامت چون اين بشنوند ايشان نيز لعنت كنند .
و حضرت صادق عليه السلام فرمايد كه : هر زنى كه با فراش شوهر خيانت كند خداى تعالى بقيامت با وى سخن نگويد و كردارش نپذيرد و ويرا عذابى كند دردناك .
وقتى مردى در سرائى رفت زنى را تنها يافت و مدّتى بود تا در هوس وى بود كه سخت پاكيزه بود درهاى آن خانه جمله ببست و قصد زن كرد ، زن درماند و گفت : يكى در ديگر مانده است آن در نيز در بند و پس هر چه ميخواهى ميكن ، مرد گفت : هيچ در نگشاده است ، زن گفت كه : آن در ميگويم كه خدا ما را مىبيند اگر آن در توانى بستن در بند ؛ و پس به معصيت مشغول شو ، مرد اين سخن دريافت و بترسيد و توبه كرد .
و بوقتى ديگر زنى كه او را نظير نبود و ليكن ناپاك و ناپارسا بود سرائى ساخته
هامش
( 1 ) در نسخهء ديگر : « كم يا زند » .
( 2 ) در نسخهء ديگر : « و كس در آنجا نان يابد كه » .