آن زمانه عليه السّلام « 1 » آمد كه حال چنين است اگر توبه كنم خداى تعالى توبهء من قبول كند ؟ - از حقّ تعالى جواب آمد كه آن وقت توبهء تو قبول كنم كه هر كه را وعظ گفتهء اكنون بر وى و بگوئى كه : هر چه گفتم دروغ گفتم ؛ برفت و چنان كرد ، مردم ويرا ميگفتند كه : شيطان ترا وسوسه مىكند و شكّ پديد مىآورد و اگر نه دين حقّ اينست ، مرد چارهء ندانست از بيم خداى تعالى خود را از رسنى اندر آويخت و عهد كرد كه خود را باز نگشايد تا خدا توبهاش نپذيرد ؛ و بر آن گونه زارى همى كرد روز و شب ، خداى تعالى پيغمبر آن زمانه را وحى كرد كه : فلان را بگوى كه توبهء تو قبول نكنم تا آن وقت كه مردگان را كه برين بدعت مردهاند زنده باز كنى و از آن بدعت برگردانى ، گفت : پروردگارا من هرگز مرده را زنده نتوانم كردن ؛ گفت : پس بدان كه من هم هرگز توبهء تو قبول نكنم .
404 -
من أصبح معافى في بدنه ، آمنا في سربه ، و عنده قوت يومه فكأنّما حيزت له الدّنيا بحذافيرها
« 2 » .
( 1 ) هر كه در بامداد آيد در عافيت ، و در خويشتن ايمن بود ، و نزديك وى قوت آن روز بود گوئى دنيا چندان كه هست بكلّى ويرا بود ؛ زيرا كه ميان وى و ميان آن كس كه دنيا به دستش باشد بسيار بود چون اسراف نكند در آن روز هيچ فرقى نبود ، و روز دوّم خدا داند كه كدام كس بر وى خرّم شود پس شايد كه آن را كه حالش چنين باشد بامداد چون برخيزد غم دنيا بر غم آخرت اختيار كند كه آخرت بيشك بوى رسد ، و روز دوّم و سيّم بود كه يابد و بود كه نيابد ، و عاقل بحقيقت بجان پند دهد .
و گفتهاند كه : هر كه بامداد برخيزد واجبست كه نيّت چهار چيز كند :
اوّل - نيّت آن كند كه فرايض بجاى آورد .
دوّم - آنكه از گناه بپرهيزد .
هامش
( 1 ) در نسخهء ديگر : « بنزديك رسول عليه السّلام » .
( 2 ) در نسخهء عتيقه بر روى
« سربه »
لفظ « خانه » ذكر شده و
« معافى في بدنه »
بعبارت « اجتمعت » و
« حيزت »
بعبارت « گرد كرده شده » و
« بحذافيرها »
بلفظ « أى بجملتها » ترجمه شده است .