الّا بعدا .
( 1 ) هر كه نماز ويرا از زشتى و نشايست « 1 » باز ندارد آن نماز نيفزايدش از خداى تعالى الّا دورى .
قال اللَّه تعالى :
أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ
« 2 » يعنى نماز را بپاى داريد كه شما را از فحشاء و منكر باز دارد و اين چنين باشد كه بنده چون نماز كند از بهر آنكه واجب است ناچار ديگر واجبات بجاى آورد از بهر آنكه واجب است ، و از هر زشتى پرهيز كند از بهر آنكه حرام است ، و اگر نماز را از بهر آن كند كه در آن رضاى خداى تعالى بود ثواب يابد و بنا كردنش عقاب يابد ، پس هر نماز كنى در ديگر واجبات تقصير نكند .
و وجهى « 3 » ديگر كه نماز بنده را از نشايست « 4 » باز دارد آنست كه :
هر كه نماز كند و در نماز با خداى تعالى راز « 5 » كند ، و مناجات خاضع و خاشع وار كند و ركوع و سجود كند و ترسان و لرزان ويرا برخواند و از وى يارى خواهد چون خواهد كه گناهى كند يا واجبى از دست بدارد ناچار شرم دارد ؛ از آنكه گويد كه : از ساعتى كه باز بندگى ميكردم و طمع دارم تا ساعتى ديگر بدرگاهش شوم و ويرا خوانم چگونه ميان اين دو ساعت ويرا بيازارم . و گفتند حضرت مصطفى را عليه السّلام كه : فلان كس دزدى مىكند فرمود كه : اگر نماز بپاى دارد زود باشد كه از دزدى و گناهان ديگر باز ايستد چون آن نماز ويرا از گناه باز دارد . و ليكن آنكه نماز چنان كند كه اگر بىنمازى ديگر را بيند بسبب آن از نماز باز ايستد ، چگونه نماز وى را از گناه باز دارد ؟ !
هامش
( 1 ) در نسخهء ديگر : « ناشايست » .
( 2 ) وسط آيهء 45 سورهء مباركهء عنكبوت و صدر آن اينست :اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِو ذيل آن اين :وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تَصْنَعُونَ.
( 3 ) در نسخهء قديم : « بوجهى » .
( 4 ) در نسخهء ديگر : « ناشايست » .
( 5 ) در نسخهء ديگر : « نياز » و شايد اصل : « راز و نياز » بوده است .