عليه النّاس .
( 1 ) هر كه رضاى مردم جويد بسخط و خشم خداى ؛ خداى تعالى بر وى خشم گيرد و مردم را بر وى بخشم آورد .
385 -
من مات على خير عمله فارجوا له خيرا ؛ و من مات على سيّئ عمله فخافوا عليه و لا تيأسوا .
( 2 ) هر كه بر كردار نيك بميرد از بهر وى اميد بنيكى داريد ، و هر كه بر كردار بد بميرد بر وى بترسيد و ليكن نااميد نباشيد و بيكبار طمع برمگيريد كه خداى تعالى كريمست و رحمتش فراوانست ؛ بود كه ويرا بيامرزد ، يا حضرت مصطفى يا امامان يا مؤمنان در حقّ وى شفاعت كنند ، يا خود بود كه بوقت سكرات مرگ خويشتن را دريافته باشد و بر توبه بمرده باشد ، و چون ابليس عليه اللّعنه بر زمين آمد و سوگند خورد كه تا جان در تن آدمى باشد از وى جدا نشود كما قال اللَّه تعالى نقلا عنه « 1 »
ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ وَ لا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شاكِرِينَ
يعنى از پيش و از پس و راست و چپ ايشان در مىآيم و وسواس ميكنم تا بيشترين را هلاك كنم . خداى تعالى گفت : بعزّت من كه تا جان بحلقوم آدمى نرسيده باشد توبهاش قبول كنم ، و هر وقت كه پشيمان شود او را بيامرزم ، و ليكن نه هر كس بتوبه رسد « 2 » و نه هر گناهى آن بود كه هر وقت تواند كه از وى برهد كه در خبرست كه از هفتاد گناه كه ميان خلق و خداى تعالى بود برستن آسانتر بود بقيامت كه از يك گناه كه ميان او و خلق باشد . و آوردهاند كه چون بندهء از دنيا بشود بدان حال رسد كه ملك الموت را عليه السّلام معاينه بيند كس « 3 » بود كه فرشتگان راست و چپ چون روند ويرا گويند كه : چه بد بندهء بودى بسى گناه كه ما را بنمودى ،
هامش
( 1 ) آيهء هفدهم سورهء مباركهء اعراف است و آيهء سابق متّصل به آن اين است نقلا عن قول ابليس : «قالَ فَبِما أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَكَ الْمُسْتَقِيمَ» .
( 2 ) در نسخهء قديم : « و ليكن نه هر آن كسى كه بود بتوبه رسد » .
( 3 ) در نسخهء ديگر : « كسى » .