زارى كنند و فرياد خواهند گفتند : آن چاه جاى كه باشد ؟ - فرمود كه : جاى طاعت كنان ريائى « 1 » و جاى قرآنخوانان هوائى « 2 » و دشمن دشمنتر كسى نزد خداى تعالى آن قارى باشد كه به زيارت امرا « 3 » شود و بيشترين امّت من قرآنخوانان منافق باشند « 4 » .
حضرت امير المؤمنين علىّ عليه السّلام ميفرمايد كه : علامت و نشان مرائى « 5 » چهار چيزست :
اوّل - چون مردم را بيند طاعت كند و با نشاط بود .
دوّم - چون كسى را نبيند در طاعت كاهل و كسلان بود .
سيّم - چون از مردم ستايش و نيكى بيند طاعت بسيار كند .
چهارم - چون از مردم نكوهش و بدى بيند طاعت كمتر كند .
و اهل طاعت را چهار چيز بايد تا عبادت نيك باشد :
اوّل - بايد كه داند كه كردار بىدانش بكارى نيايد .
دوّم - نيّت بايد كردن كه كردار بىنيّت درست نباشد .
سيّم - صبر بايد كردن كه شتاب و عجله در طاعت زيان دارد .
چهارم - از سر اخلاص بايد كردن كه كردار بىاخلاص به كار نيايد ؛ و هر كه بدين صفت باشد خيارترين مخلصان باشد .
امّا هر آن بنده كه خداى تعالى سرّ وى داند و از دل وى آگاه بود كه اگر پيش مردم و از پس مردم كسى ويرا ستايد و اگر نستايد طاعت و خير اندك و بسيار از بهر خداى تعالى كند و غرضش رضاى خداى تعالى بود وى مخلص بود و بر آن
هامش
( 1 ) در نسخهء دانشگاه : « بر وى و رياء » .
( 2 ) در نسخهء ديگر : « ريائى » و مراد أعماليست كه از روى هواى نفس و رياى مردم بجاى آورده شود .
( 3 ) جمع « امير » است مانند كريم و كرماء .
( 4 ) در نسخهء ديگر : « و بيشتر منافق در امّت من قرّاء بود » .
( 5 ) يعنى رياكار .