عذاب گناهانى كه كرده باشد نكند زيرا كه غيبت گناهيست كه كردن او سهل است و هوا بدان تعلّق گيرد و بيم خلقان كم بود پس آنكه هوا را بشكند و نفس را فرود آورد و غيبت را دست بدارد خداى تعالى نپسندد كه ويرا از آن چيزى بپرسد و ننگرد كه ديگر آمرزيده شود و از هيچ گناهى كس را چنان نگزيرد كه از غيبت بگزيرد « 1 » زيرا كه كم گناهى بود كه در وى منفعت دنيائى نباشد و غيبت گناهيست كه در وى هيچ نفعى نبود امّا هر كه فعلى كند كه خداى تعالى آن را كاره بود و از خداى تعالى شرم ندارد شايد كه مردم ويرا بدان فعل ذمّ و غيبت كنند و حضرت مصطفى عليه السّلام ميفرمايد كه : هر كه بيند كه ناكسى در حقّ مؤمنى بدمى گويد نگذارد و آن مؤمن را حمايت دارد بقيامت در حمايت خداى تعالى بود .
356 -
من فرّق بين والدة و ولدها فرّق اللَّه بينه و بين أحبّته يوم القيامة .
( 1 ) هر كه ميان مادر و پدر و فرزند جدائى افكند خداى تعالى ميان وى و دوستانش جدائى افكند يعنى هر كه زن را طلاق دهد و فرزندان او را از وى جدا كند و يا از كنيزك فرزند آورد و يا كنيزك كه خود او را فرزندى بود از وى جدا شود و آنچه بدين ماند خداى تعالى او را از خويش و فرزند و پيوند و دوستان كه بهشتى باشند جدائى افكند و هر كه از دوستان جدا شود ناچار بدوزخ شود ، و يكى دو غلامك داشت هر دو را بفروخت و ايشان برادران بودند « 2 » . و مردى بود زن را طلاق داد و بسبب فرزند ميان ايشان خلاف برخاست بنزديك پيغمبر عليه السّلام شدند مرد گفت كه : اين فرزند به من اوليترست كه من برگرفتمش پيش از آنكه مادرش برگرفت ، و من بنهادمش پيش از آنكه مادرش بنهاد ، زن گفت : اوّل تو برگرفتى و سبكبار بودى و چون بنهادى بشهوت بنهادى ، و من كه برگرفتم سنگى بار « 3 » و با مشقّت بودم و چون نهادم برنج و درد بنهادم ، رسول عليه السّلام گفت كه : كودك مادر برگيرد .
هامش
( 1 ) در اينجا عبارت همانست كه به نظر ميرسد .
( 2 ) كذا ؟
( 3 ) كذا در نسخهء قديم و مراد همان سنگين بار است .