358 -
من يسّر على معسر يسّر اللَّه عليه في الدّنيا و الآخرة .
( 1 ) هر كه كارى يا وامى براى كسى آسان كند خداى تعالى همهء كارهاى سخت در دنيا و آخرت بر وى آسان كند يعنى اگر كسى وامى دارد بر كسى ، و وامدار چيزى ندارد مهلتش دهد يا بعضى از آن بوى بخشد يا جنسى بدهد بستاند و نگويد كه زر مىبايد و مقصودش آن باشد تا آن متاع بكم بها بخرد و آنچه بدين ماند و وامدار چون تواند كه وام باز دهد و امروز بفردا مىكند ظالم بود . آوردهاند كه هر كه را قرضى به كسى بايد دادن حلال نباشد كه نان با نانخورش خورد تا آن وقت كه وام بگزارد .
359 -
من أنظر معسرا او وضع له أظلّه اللَّه تحت ظلّ عرشه يوم لا ظلّ الّا ظلّه .
( 2 ) هر كه وامدارى را قرض بر وى آسان گرداند يا چيزى از وى فرو نهد و مهلتش دهد خداى تعالى در سايهء عرشش بدارد آن روز كه جز سايهء عرش هيچ چيز ديگر سايه ندارد . و حضرت مصطفى عليه السّلام ميفرمايد كه : هر كه وامدارى را مهلت دهد بهر روزى ثواب صدّيقى بيابد ؛ بخبرى ديگر : هر روزى چندان ثواب بيابد كه اگر به وزن كوه احد زر به صدقه بدادى نيافتى « 1 » .
360 -
من كان ذا لسانين في الدّنيا جعل اللَّه له يوم القيامة لسانين من نار
« 2 » .
( 3 ) هر كه دو زبان بود در دنيا خداى تعالى او را بقيامت دو زبان دهد از آتش دوزخ يعنى هر كه نفاق برد چون اهل حقّ را بيند چنان نمايد كه از ايشانست و آنگه كه در ميان مردم بود دوروئى كند خداى تعالى در دوزخ او را دو چندان عقاب كند كه ديگران را « 3 » .
هامش
( 1 ) در نسخهء ديگر : « به صدقه دهد چنان نباشد كه روزى مهلت وامدارى داده باشد » .
( 2 ) در نسخهء عتيقه :
« في النّار »
. ( 3 ) در نسخهء عتيقه : « دوباره چند آن ديگران عقاب دهد » .