مهر بر گرفت و پارهء پوست جو از آن فرو كرد و در آب آغشت و بخورد و خداى را شكر كرد ديگر باره مهرش بر نهاد گفتم كه : يا امير المؤمنين و يا امام المتّقين و قائد الغرّ المحجّلين يا اسد اللَّه يا أخا الرّسول و يا زوج البتول يا ابا الحسن و الحسين جان من فداى تو باد طعام فراخ و نرخ ارزانست چونست كه كاسهء پوست را مهر كردى ؟ - گفت : از بهر آن ميكنم كه ميدانم كه اين از كجاست مىترسم كه كسى بر سبيل شفقت زيت در آن « 1 » كند و من ندانم كه از كجا بود . و به آخر الزّمان از حرام چنان نترسند كه پيشينيان از حلال مىترسيدند . و يكى گويد كه چون ترا گويند كه از خدا ميترسى خاموش شو و جواب مده كه اگر گوئى : نمىترسم ؛ عاصى و فاسق باشى ، و اگر گوئى كه ميترسم ؛ نشان ترس آدمى آن باشد كه از آنچه مىپرهيزد ميترسد و از آنچه نمىپرهيزد نمىترسد . و حضرت مصطفى عليه السّلام فرمايد كه هر كه باك ندارد باندوختن مال كه از حلال است يا از حرام ؛ خداى تعالى باك ندارد كه او را در دوزخ كند بهر درى كه خواهد .
347 -
من أعطى حظّه من الرّفق فقد أعطى حظّه من خير الدّنيا و الآخرة .
( 1 ) هر كه را كه بهرهء او بدادهاند از مدارا كردن همچنانست كه بهرهء او بدادهاند از نيكوئى دنيا و آخرت .
348 -
من آثر محبّة اللَّه على محبّة النّاس كفاه اللَّه مؤنة النّاس .
( 2 ) هر كه برگزيند دوستى خداى تعالى بر دوستى مردم خداى تعالى او را بىنياز گرداند از مئونهء مردم يعنى در كارها آن اختيار كند كه خدا دوست دارد اگر چه داند كه رضاى ديگرى در كارهاى ديگرست و نفعى بوى رسد يا مضرّتى از وى بگردد خداى تعالى كفايت وى بكند و هر شرّى از وى بگرداند .
349 -
من فارق الجماعة و استذلّ الامارة لقى اللَّه و لا وجه له عنده
. ( 3 ) هر كه بگذارد جماعت را و خوار دارد امارت را چون بقيامت شود بنزديك
هامش
( 1 ) در هر دو نسخه « بزيادت » و بقرينهء روايات معروفه در اين باب كه در كتب فريقين مذكور است تصحيح شد .