اگر روزى به نماز بودى هر كه هزار بار نماز كردى و صد بار بيشتر مسكينان از وى روزى خوردندى و هيچ ندانستند كه از كه بديشان ميرسد چون حضرت امام زين العابدين عليه السّلام از دنيا برفت آن سال چيزى نيافتند بدانستند كه از بركات حضرت امام زين العابدين عليه السّلام بود . و مصطفى عليه السّلام گويد كه : قرابت مىپندارند كه اوليتر به من آن كس بود كه متّقى و پارسا باشد ، هر كه خواه باشد و هر كجا خواهى گير « 1 » و چون اين آيت آمد :
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
؛ يعنى بيم كن يا محمّد قرابت خود را گفت : يا فاطمه بقيامت كردار آور نه نسب كه آنجا نسب سودى ندارد . و مصطفى عليه السّلام او را اين از بهر آن گفت كه بوى نزديكتر بود و دخترش بود بلكه پارهء تنش بود چون چنين باشد ديگرى كه بشنود بهتر بر سر كار باشد . فاطمه عليها السّلام در شرف و نسب از خلق مانندش نبود و در عبارت و طاعت كسى بگرد وى نرسد طاعتش سود خواهد كردن جزا ز نسب ؛ پس ديگرى بداند كه نسب به كار نمىآيد الّا طاعت .
و نسب دو است يكى - در كار آخرت تأثيرش نبود و مردم بر سبيل رسم و عادت و بر سبيل قدر ايشان را حرمت دارند چون فرزندان دهقانان و خداوندان مال و عقار « 2 » و ضياع « 3 » .
دوّم - ذرّيّهء مصطفى عليه السّلام بل كه قراباتش و مهاجريان و أنصاريان و عالمان و عالمزادگان ؛ هر كه ازين طايفه مطيع و فرمانبردار بود و حقّ حرمت ايشان نگاهداشته بود و طاعتش نيكوتر باشد و ثوابش بيشتر بود بر هر كسى واجب بود كه ايشان را حرمت دارد و تعظيمشان كند ، و هر كه از اينان عصيان كند
هامش
( 1 ) عبارت حديث مشوّش است .
( 2 ) در منتهى الارب گفته : « عقار كسحاب زمين و آب و مانند آن و منه : ماله دار و لا عقار أى شىء ، و گياه كه مواشى را خسته گرداند ، و بهترين گياه و منزل و درخت خرما و رنگ سرخ و رخت و اسباب خانه ؛ يقال : بيت كثير العقار ؛ اى كثير المتاع ؛ و برگزيدهء رخت و أسباب كه جز در عيد و نحو آن استعمال كنند و قد تضمّ و هر چيز خشك ( تا آخر ) » .
( 3 ) در منتهى الارب گفته : « ضيعه بالفتح آب و زمين و مانند آن ؛ و ضياع بالكسر كرجال جمع » .